Harmonia życia – określa wybór dokonany na  przyszłość. Można ogłosić swój własny wybór innym ludziom po to, aby stać się niewolnikiem swojego wyboru. Takie ogłoszenie to mój sojusznik w realizacji  drogi do szczęścia.

Harmonia życia, określa wachlarz fundamentalnych dla szczęścia człowieka spraw na określonym etapie.

Nie można przyjąć, że każdy człowiek stan harmonii w swoim życiu określi jednakowo. Wychodząc z tego założenia oczywistym się staje to, że każdy powinien samodzielnie określić swój własny stan harmonii, swoją regułę życia.

Są ludzie na świecie, którzy do swojej reguły życia nie będą, nie chcą, wpisywać rodziny. To ich sprawa i ich wolny wybór. Niektórzy wolą  żyć nieraz samotnie w pustelniach. Nie interesuje ich grono przyjaciół. Wszystkich traktują jednakowo. To ich sprawa i ich wola.

Niektórzy nie uważają bogactwa jako ważnego aspektu życia. Mają do tego prawo. Są ludzie, którzy akceptują zdanie większości czy mniejszości w poszczególnych krajach w sprawach dotyczących dobrego czy złego sposobu postępowania w życiu. Są ludzie, którzy dysponując bogactwem nie muszą już pracować.  Ludzie układają swój własny indywidualny sposób na życie w sposób nieraz inny, niż określają to różne normy, obyczaje. tradycje, kultura.

Przedstawiona propozycja stanu harmonii jest, więc jedynie pewną ogólną wskazówką, która pokazuje możliwości wyboru. Te możliwości każdy człowiek powinien wypełnić własną treścią.

Trzeba jednak brać pod uwagę, że niektóre elementy harmonii pozostają niezmienne, bez względu na to, jakie cele przyświecają  różnym ludziom, przy budowaniu wizji swojej własnej przyszłości. Nic nie zmieni faktu, źródłem bogactwa i siły człowieka są plany i ciągłe ich zmiany, codzienna nauka i praca, czyn  i słowo. Wynik tych działań będzie kapitałem wówczas, gdy będzie służyć społeczności lub indywidualnym ludziom.

[...]

Oddzielić należy sprawy domu i sprawy pracy. Jedno nie może przenikać, zazębiać się, kłócić się z drugim. Gdy pracuję w domu to głównie wówczas, gdy nie ma domowników albo, gdy czym inni są zajęci domownicy i nie mogą mną się zajmować.

Łamanie tej zasady prowadzi bardzo często wbrew pozorom do porażki w różnych aspektach życia. Zakłóca stan harmonii.

Autor: Józef Cud.