Zabawa w podziękowania polega na tym, aby wyrażać swoją wdzięczność za wszystko, za co tylko się da. Możesz w nią grać z osobą bliską Twemu Sercu lub też z osobą, z którą masz ochotę się w to pobawić.

Wybierz więc osobę do zabawy. Spotkajcie się. Znajdźcie spokojne miejsce bez innych ludzi nap oczątek (potem nie będzie miało znaczenia czy jest ktoś inny w pobliżu, czy nie ma nikogo).

Gdy jesteście już obok siebie, to zabawa się zaczyna. Na początek możesz wprawić się w pogodny nastrój. Najlepsze na to będzie uśmiechnąć się lub pomyśleć o czymś zabawnym.

Teraz możesz przejść dalej. Powiedz do osoby, z którą grasz: „dziękuje ci za to, że(wymień cokolwiek przyjdzie Ci do głowy) na mnie patrzysz” lub „dziękuje ci za to, że mogę na ciebie patrzeć” lub „dziękuje ci za to, że tu jesteś/za to, że masz ładne buty/za to, że wczoraj mnie pocałowałeś/za to, że w czwartki nie jadasz śniadania…”

Druga osoba powinna również podziękować za to samo lub za cokolwiek innego, np. „dziękuje ci za, to jesteś taki zabawny” lub „dziękuje ci za twoją Miłość/za to, że mnie przytulasz/za to, że mogę do ciebie mówić/za to, że masz źle dopasowany sweter do reszty ubrania…”.

Podziękowania mogą być dowolne. Wypowiada się je na zmianę. Podziękowanie za podziękowanie. Zabawne, wywołujące Miłość, dające zrozumienie podziękowania, np. „dziękuje ci za pomoc” pomogą w rozluźnieniu się i lepszym doświadczeniu tego wspaniałego uczucia. Cały proces wywołuje w nas wiele radości i uśmiechu. Czasem można się naprawdę nieźle uśmiać i dzięki temu w pełni się otworzyć i sobie wybaczyć jeśli oczywiści istnieją między wami jakieś żale lub pretensje.

W jakiej pozycji powinny być nasze ciała? To nie ma większego znaczenia. Wszystko zależy od naszych chęci i tego, w jaki sposób mamy ochotę akurat przebywać, czyli np. możemy siedzieć obok siebie lub stać naprzeciwko siebie, stać lub leżeć. Najlepiej jest jednak stanąć naprzeciwko siebie i utrzymywać kontakt wzrokowy.

Co czuć w chwili zabawy? Trzeba poczuć prawdziwą wdzięczność przynajmniej przez jakiś czas. To doda sytuacji powagi i wtedy naprawdę zadziała moc podziękowań. Dobrze jest też patrzeć sobie w oczy wypowiadając podziękowania. Dodatkowo można się przytulać, trzymać za ręce lub nie mieć żadnego kontaktu wzrokowego. Chodzi tylko o to, żeby czuć pełen komfort i wdzięczność.

Początkowo może pojawić się brak odwagi w wypowiedzeniu podziękowań. To jest pierwsza faza, która zostanie przełamana i zastąpiona odwagą i szczerym podziękowaniem. Dlatego więc jeśli nie potrafisz na początku wyrazić wdzięczności patrząc prosto w oczy, to usiądź lub stań obok i wyraź ją na swój sposób, tak jak czujesz, jak potrafisz. Po kilku lub kilkunastu podziękowaniach stres i niepewność znikną, a w na to miejsce pojawi się prawdziwe uczucie wdzięczności oraz Miłości.

Podziękowania są nam potrzebne. Sprawiają, że wszystko co robimy, może zostać docenione i nagle nabrać sensu, więc warto jest to robić, warto jest być sobą i pozwolić sobie na pełną ekspansję swojego wnętrza.  Uświadomimy sobie w pewnej chwili, że jesteśmy cennymi darami dla świata. Robimy coś, i to jest dla innych wspaniałe. Ubieramy się, mówimy, pracujemy, pomagamy, a inni to widzą i doceniają, zauważają to. Ich zmysły pieści widok naszych ubrań, naszych włosów, naszego uśmiechu i słów, naszych czynów. Wzrasta subtelność wewnętrzna i swoboda w działaniu. Łatwiej jest nam się komunikować z osobą, z którą się bawimy w „podziękowania” oraz z całym światem, bo nagle sobie uświadamiamy, że jesteśmy kimś bardzo interesującym i robiąc codzienną rzecz możemy pozytywnie wpłynąć na innych i siebie, albo raczej na siebie i innych dzięki temu.

Ta zabawa jest po to, aby oczyścić nasz umysł i emocje. Pomaga w otwarciu się na uczucia wyższe. Wyzwala nasze wnętrze dając nam wolność i umiejętność cieszenia się każdym najdrobniejszym zdarzeniem jakie nas spotyka i jakie widzimy. Wdzięczność przyciąga do nas to, za co jesteśmy wdzięczni. Jeśli dziękujesz swemu partnerowi za wszystko i on Tobie również jest wdzięczny, to Wasza Miłość kwitnie. Staje się silniejsza i trwalsza. To daje wspaniały efekt.

Autor: Tomasz Kaczmarzyk.

Gdy dwoje ludzi się spotyka w związku, to mają wobec siebie pewne plany i zamierzenia. Każdy z nich czegoś chce, i oczekuje tego o drugiej osoby. Oboje czegoś chcą. To jest niejako naturalne. Spodziewamy się, że partner będzie nas szanował i mamy do tego pełne prawo. Takie oczekiwania są potrzebne i warto je kultywować, a partner musi w pełni naturalnie wyrażać szacunek. Mamy prawo tego wymagać. Gorzej, gdy oczekujemy pełnego posłuszeństwa. Tutaj może pojawić się pewien problem.

Czasem ojciec spodziewa się, że jego dziecko będzie takie lub takie, a dziecko nie chce takie być, bo ma inny plan na swoje życie. Takie oczekiwania ze strony rodzica, to egoistyczne zachcianki. Egoizm jest powszechny jak obecność tlenu w powietrzu. Nasze działania są ukierunkowane na korzyści. Pragniemy doświadczać uczuć wyższych, co nam w pełni służy oraz emocji rodem z ulicy, co nas niszczy. Większość rzeczy jakie robimy, ma na celu przynieść nam jakiś efekt. Ten efekt ma nas zadowolić.

Gdy wszystko jest na zasadzie wygrany-wygrany, to sprawa jest dosyć prosta, bo opiera się na szczerości i uczciwości. Taka droga prowadzi zawsze w dobrą stronę. Jednak w chwili, w której nasze oczekiwania zawodzą, stajemy oko w oko z problemem. Nagle w nasze Serce wbija się wielki szpikulec, który powoduje rozdarcie i łzy. Cierpimy. Płaczemy. Zamykamy się w sobie. Znika radość. Jest zmieszanie i zawód. „Przecież miało być zupełnie inaczej” mówimy.

Takie chwile są jak spacer na bosaka po ściernisku. W odkryte delikatne stopy wbijają się wystające z ziemi suche i ostre jak brzytwa łodygi złoża. Ranią nas boleśnie. Jednak po jakimś czasie nasza stopa się przyzwyczaja, a ostre łodygi zboża już nie są tak szkodliwe. Podobnie jest ze zranieniem wynikającym z oczekiwań i każdym innym zranieniem. Najpierw rana boli, ale po jakimś czasie okrywamy się płaszczem, który nas chroni przed cierpieniem. Ale czy na pewno nas chroni? W pewnym stopniu tak, ale tylko powierzchownie. W naszej głębszej części wszystko żyje swoim niewidzialnym rytmem i ma moc, która kieruje nami z ukrycia. Prowadzi nas w miejsce, które sobie kreujemy po przez wierzenia i poglądy.

Wewnętrzny kierownik skutecznie rozdysponowuje naszą energię wysyłając ją w różne działania. Przykładem tego może być moment, w którym jedna osoba oczekuje od drugiej, że ta druga da jej szczęścia lub o nią zadba. Pragnie tego, bo uważa, że jej się należy i rzeczywiście ma racje, bo to się należy każdemu. Jednak ta druga osoba może nie wiedzieć o pragnieniach tej pierwszej osoby. A nawet gdy o nich wie, to niekoniecznie musi mieć ochotę na ich zaspokojenie. Wtedy rodzi się konflikt. Wyskakuje z nikąd. Nagle się okazuje, że zamierzenia jednej strony są pogwałceniem moralności i wolnej woli drugiej strony. Taka sytuacja prowadzi do sprzeczki i zniechęcenia. Ustalenie wszystkiego na samym początku pozwoli uniknąć wszelakich nieporozumień. Zaoszczędzi nam czas i zdrowie.

Tak samo dzieje się, gdy dwoje kochanków zgłębia swoje wnętrza. Oni wiedzą, że mają się ku sobie, ale jedno z nich nie chce się w pełni angażować. Oświadczenie tego na samym początku wywoła najlepszy efekt i uniknie presji. Warto się umówić. Ja mogę dać tyle i tyle i tego oczekuję, a tego nie chce. Najlepszy efekt, to taki stan rzeczy, w którym ci ludzie dochodzą do najlepszych rozwiązań jakie są możliwe. Czyli ustalają wspólne potrzeby i realizację ich. Dają sobie wolność, swobodę w działaniu i myśleniu, rozmawiają o swoich oczekiwaniach.

Czasem słyszymy: „ja nie szukam przygody” lub „ja nie szukam stałego związku” czy też „mnie interesuje tylko stały związek”. To jest oznaka do skierowania swoich oczekiwań na inny tor lub zrobienie innego kroku we właściwym kierunku, a właściwy kierunek jest tam, gdzie jest nasze Serce i szczerość. Tam należy się udać już na samym początku. Ekwiwalentem tego kierunku może być wycofanie się z sytuacji, w której nie jesteśmy w stanie otrzymać tego, czego pragniemy.

Nasze ukryte pragnienia i zamierzenia są jak stado Stonek. Jedna Stonka nie zaszkodzi roślinie Ziemniaka, jest więc jedną myślą, która niewiele może zdziałać. Szkodzi powierzchownie. Natomiast wielkie stado Stonek potrafi pożreć nawet najsilniejszy krzak Ziemniaka, jest więc jak stado natrętnych myśli płynących z niezakomunikowanych oczekiwań. Prędzej czy później przychodzi moment rozliczenia. Jeśli gospodarz w odpowiednim czasie zadba o swoje sadzonki i pozbędzie się szkodników, to jego plantacja zakwitnie i wyda plon nagradzając go. Obie strony wygrają. Gdy ten sam gospodarz nie zadba o swoje sadzonki i pozostawi wszystko ślepemu niekontrolowanemu biegowi rzeczy, to rośliny padną.

Mówi się: „proś, a będzie ci dane”. To prawda. Uważnie komunikuj swoje potrzeby. Mów o swoich oczekiwaniach. Opowiadaj o swoich potrzebach. Wyrażaj się jasno i konkretnie. Nie owijaj w bawełnę. Lepiej wyjdziesz, gdy szczerze wyjaśnisz czego chcesz i co możesz dać. To wszystko oczywiście ulega zmianie co jakiś czas. Nasze potrzeby się zmieniają z wiekiem, z miejscem zamieszkania, ze zmianą otoczenia, itd. Dobieraj więc swoje potrzeby tak, aby Ci służyły, a nie stały na drodze i szkodziły.

Autor: Tomasz Kaczmarzyk.

Czym są żelazne zasady?

Są one prawami, regułami, normami postępowania, którymi się kierujemy, i których przestrzegamy. W kontaktach międzyludzkich są one szczególnie potrzebne i przydatne. Pomagają nam unikać nieporozumień, bólu i cierpienia. Pomagają nam swobodnie i naturalnie poruszać się między ludźmi.

Czy warto mieć zasady?

Warto je mieć i warto się ich trzymać. Zapobiegają one we wpadaniu w niekorzystne i kłopotliwe sytuacje. Każdy z nas musi mieć własne zasady. Już wiele razy przekonałem się, że łamiąc je, można znaleźć się w sytuacji kończącej się wielkim problemem, który może zaowocować stresem, rozdrażnieniem, przekreśleniem znajomości, poczuciem wstydu oraz innymi psychicznymi objawami.

Jedynie zwierzęta nie mają zasad, bo ich nie potrzebują. Ludzie ich potrzebują, ponieważ są świadomi i potrafią świadomie działać. Najważniejszymi zasadami jakimi należy się kierować są:
szczerość, bycie w porządku, postępowanie zgodnie z dobrem innych, szanowanie wolnej woli ludzi oraz szanowanie wszystkich razem z samym sobą.

Wszyscy wiemy jak wielce to szlachetne cechy. Posiadają w sobie moc. Są nieocenione. W nich zawiera się większość podstawowych praw rządzących właściwym postępowanie. Na nich buduje się przyjaźnie, rodziny i związki. Gdy by ich nie przestrzegano, to panował by chaos emocjonalny. Nikt by nikomu nie ufał. Wszyscy byli by zagubieni. Każdy by każdego oszukiwał i wykorzystywał.

Przykładowe zasady:

Aby kontaktowanie się z kobietami było zdrowe i nieszkodliwe, trzeba mieć zasady. Oto kilka przykładowych.

1. Nie umawiam się z kobietami, które mają już faceta i są zajęte.
2. Nie rozbijam związków.
3. Zawsze jestem sobą i nigdy nie gram nikogo innego.
4. Zawsze jestem szczery i prawdomówny.
5. Nigdy nie ranię kobiet i nie robię nic, co by mogło im szkodzić.
6. Nie wystawiam kobiet do wiatru i nie bawię się nimi.
7. Nie manipuluję kobietami i nie gram na jej uczuciach.
8. Szanuję kobiety oraz wszystkich wokół.
9. Nie mszczę się i nie jestem wredny.
10. Gdy coś mi się nie podoba, od razu to sygnalizuję.

inne, które są szkodliwe, należy wyeliminować, natomiast pozytywne wzmocnić i rozwijać.

Resztę zasad ustalisz sobie praktykując, myśląc i analizując. Dobieraj je do najodpowiedniejszej chwili. Nie zapominaj o możliwości dodawaniu i zmienianiu zasad. Chodzi o to, żeby relacje z kobietami wprowadzały Cię na wyższy poziom i nie były nakręcane tylko i wyłącznie pożądaniami fizycznymi i emocjonalnymi. Pamiętaj aby zawsze mieć na uwadze dobro swoje i innych.

Istnieje możliwość naginania, a nawet i łamania zasad. Aby do tego doszło, trzeba mieć na uwadze dobro kobiety. Nie należy kierować się przy tym samolubstwem i egoizmem. Przykładowo, gdy postanowiłem, że nie umówię się z dziewczyną, która już kogoś ma, to mogę zrobić wyjątek w takim oto przypadku:

1. dziewczyna jest z facetem, który jest nie dla niej i ona szuka kogoś innego,
2. jej związek już się rozpada i oboje o tym wiedzą,
3. ona jest w luźnym związku i może spotykać się z innymi facetami,
4. jej facet pozwala na to, aby umawiała się z innymi facetami,
5. inne przyczyny, które mogą zaistnieć i nie szkodzą ani Tobie, ani jej i nawet jej facetowi.

Mogę w tym miejscu przytoczyć nieco ekstremalny przykład: jeśli chcesz założyć swój własny harem i jesteś całkowicie pewny, że to normalna rzecz to masz duże szanse, że tak się stanie. Jeśli natomiast w głębi czujesz że jest to niemoralne, to choćbyś nie wiadomo jakbyś się starał szanse na harem masz bliskie zeru.

Pamiętaj więc by zasady, które przyjmiesz były z Tobą spójne. To jest ogromnie ważne. Wszystko musi być spójne z Tobą. Musisz się z tym dobrze czuć. Rozumiem, że możesz mieć pewne przyzwyczajenia i zachowania, które w tej chwili nie pozwalają na zmiany. Jest sposób na zmianę przyzwyczajeń i wprowadzenie pozytywnych treści do swego umysłu.

Autor: Tomasz Kaczmarzyk.

Jak wysłuchać kobiety, aby nie irytowało jej nasze zachowanie?

Facet ma to do siebie, że rozmawiając z kimś udziela porad. Robi to zawsze i często nieproszony. Jego umysł nastawiony jest na rozwiązanie problemu. Mózg mężczyzny ukierunkowany jest na wynik.

Kiedy kobieta ma jakiś problem, który ją dręczy i chce to wyrzucić z siebie, to zaczyna o nim rozmawiać z bliską osobą. Wyrzuca to, mówiąc o tym. Chce po prostu pozbyć się uciążliwych emocji, które są związane w tym problemem, i które spędzają jej sen z powiek. Takie emocje są bardzo uciążliwe szczególnie dla wrażliwych osób.

Przypuśćmy więc, że dziewczyna przychodzi do swojego chłopaka i zaczyna mu się zwierzać, że jej wykładowca wciąż ją stresuje, szydzi z niej, męczy ciągłymi uwagami, specjalnie ją oblewa na każdym egzaminie i nie daje spokoju. To ją bardzo stresuje i nie może się przez to skupić na nauce. Zaczyna więc opowiadać swemu chłopakowi o tym wszystkim chcąc tylko o tym opowiedzieć, a co on wtedy robi? Jej chłopak wtedy zaczyna wyszukiwać rozwiązania, które mogły by złagodzić jej stosunki z wykładowcą. Poucza ją jak ma się zachować i co powinna zrobić. Każde jej zdanie jest potem komentowane przez jej chłopaka i natychmiast podsuwane jest rozwiązanie, a jeśli on nie może go znaleźć, to mówi coś w stylu: „no nie wiem jak Ci pomóc”, „nie wiem jak to rozwiązać”, „nie wiem co powinnaś zrobić”… a ona chce tylko się wygadać i wypłakać.

Zaczyna ją to strasznie drażnić. Przeszkadza jej ciągłe doradzanie. To jej wcale nie potrzebne. Ona tego nie potrzebuje. Jak by tego chciała, to sama przyszłaby po poradę. Jej celem jest wyrzucenie z siebie zbędnego emocjonalnego balastu. Na tym się skupia i tego pragnie.

Wtedy warto się uzbroić w cierpliwość i wysłuchać jej. Ważna uwaga! Słuchaj jej, ale nie doradzaj… tylko i wyłącznie jej słuchaj. Bądź blisko obok niej, dotykaj ją czule, nie przerywaj jej swoimi uwagami, przytul ją, pogłaskaj po głowie, ale na litość boską nie podsuwaj jej rozwiązań! Słuchaj tego co mówi i nie analizuj. Swoje teorie pozostaw sobie. Nie mów jej, jak ma się zachować i co powinna powiedzieć. Ona nie szuka rozwiązania. Chce się tylko wygadać.

Słuchaj jej i pamiętaj, że ona nie potrzebuje Twojej rady. Gdy będzie potrzebować, to sama się Ciebie o nią zapyta. Jeśli o nią nie pyta, to nie podsuwaj jej porad, bo ona ich nie potrzebuje. To ją doprowadza do szału i przez to jeszcze bardziej się stresuje. Słuchaj i niech mówi nic nieproszony. Odzywaj się tylko w przypadku, gdy sytuacja tego wymaga. Możesz wtedy powiedzieć, że jesteś przy niej, że ją kochasz…, powiedz: „choć kochanie, przytul się do mnie bardzo mocno”. To ją uspokoi. Pomoże jej odzyskać wewnętrzny spokój.

Jeśli przyjdzie do Ciebie Twoja dziewczyna i powie, że chce abyś pomógł jej i doradził co powinna ewentualnie zrobić ze swoim wykładowca, gdyż on ją źle traktuje, to wtedy myśl jak facet i jej doradzaj. Poszukajcie razem jakiegoś rozwiązania.

W większości przypadków, jeśli nie wiesz, czy powinieneś podsunąć jej poradę, to zapytaj ją wprost lub jeśli rozumiecie się bez słów, to czytaj między wierszami i wtedy będziesz wiedział, czy ona chce zostać tylko wysłuchana, czy potrzebuje porady. Uwierz mi, że ona będzie Ci za to wdzięczna jak nikt inny.

Jest tylko jedno “ale”. Otóż niektórzy ludzie nie lubią słuchać o problemach innych i dodatkowo po prostu nie umieją słuchać. Nie chodzi tutaj o nieczułość czy obojętność, choć kobieta pewnie w ten sposób może to odebrać. Po prostu bywa tak, że słuchanie o przygnębiających rzeczach jest męczące i nie każdy ma ochotę.

Wtedy wyjątkowo możesz delikatnie zasugerować, że nie potrafisz i wręcz nie jesteś w stanie słuchać smutnych rzeczy. Kobieta to powinna zrozumieć. Pamiętaj aby zakomunikować to właściwie. Czyli przekaż jej informację dostosowując się do jej obecnego stanu emocjonalnego tak, aby nie wyrządzić jej przykrości. Jeśli naprawdę nie masz ochoty na słuchanie, to powiedz jej to. Postaraj się jednak jej wysłuchać, bo ona na pewno by Cię wysłuchała.

Takie sytuacje są ważne w kształtowaniu wspólnych relacji oraz świadczą o człowieczeństwie i dobrym sercu. Jeśli kobieta jest Ci bliska, to w żadnym wypadku nie powinieneś ją odsuwać na dalszy plan. Przełam się i jednak jej wysłuchaj i zapamiętaj jedną najważniejszą zasadę:

„Jeśli ona nie chce porad, to nie udzielaj jej porad. Zachowaj ją dla siebie. Wysłuchaj jej bez oceniania, a następnie ciepło przytul”.

Autor: Tomasz Kaczmarzyk.

Sposób, o którym mówię potrafi wyzwolić w kobiecie (i innym człowieku) miłą, pełną zadowolenia i świeżości reakcję, który już w pierwszej chwili kontaktu pozwoli na łatwiejsze nawiązanie z niewidzialnej nici porozumienia. Zaczynając od właściwego „wejścia” można zyskać bardzo wiele, ponieważ ludzie oceniają nas w pierwszych kilkunastu sekundach formułując ogólną opinię na nasz temat. Dlatego tak ważna jest właściwa postawa i zachowanie.

Czym że więc jest ten cudowny i wyjątkowy sposób, który tak namiętnie wychwalam? Tym czymś jest UŚMIECH. Szczery i serdeczny uśmiech. Tak, tak Panowie. Uśmiech działa cuda w każdej chwili. Można go stosować w kinie, na ulicy, w autobusie, na basenie i na plaży, można go stosować na polu golfowym i wisząc na skale. Dosłownie w każdej sytuacji.

Zawsze, gdy pierwszy kontakt zaczyna się od szczerego, pełnego serdeczności i pozytywnej energii uśmiechu, reakcje kobiet są zawsze pozytywne i przyjacielskie. Widok uśmiechającego się człowieka wywołuje w nas uśmiech (pomijając snobów). Najbardziej zaraźliwy jest radosny śmiech dziecka. W jakiej formie by on nie był przekazany, zawsze zadziała. Kobiety uwielbiają się dobrze czuć podobnie jak i my mężczyźni, a uśmiech wprawia nas w miły nastrój. Uśmiech jest jak łyk świeżej wody.

Możesz zrobić pewien test. Otóż, gdy tylko spotkasz kobietę, to popatrz na nią przez sekundę, a następnie się do niej uśmiechnij. Jeśli wstrzymasz się z uśmiechem około jednej sekundy, to ten moment dodatkowo wzmocni efekt, ponieważ kobieta uzna, że uśmiechasz się tylko do niej. Każdy przecież uwielbia czuć się wyjątkowo. Dlatego eksperci od sprzedaży stosują tę zasadę i odnoszą niebotyczne wyniki. Nawet, gdy będziesz się uśmiechał bez odczekiwania tej jednej sekundy, to i tak niesamowicie wiele zdziałasz.

Każdy z nas lubi przecież się śmiać i dobrze bawić. To naturalne zjawisko istniejące w naszych umysłach od najmłodszych lat, od narodzenia. Każdy z nas zawsze się wtedy uśmiecha i raduje. Z czasem wkraczając w dorosłe życie ludzie przestają się uśmiechać tak często, ponieważ mają swoje problemy i stresy. Jednak wcale nie musi tak być. Uśmiechając się zdradzamy swoje radosne wnętrze. Pokazujemy, że cieszymy się na widok kobiety. Ona odwzajemni nam tym samym. Ona również się do nas uśmiechnie.

Nie wiem czy masz psa, ale jeśli masz, to zauważ jaka jest jego reakcja, gdy pojawiasz się w domu. Podlatuje do Ciebie, podskakuje, macha ogonem, szczeka, kręci się w kółko, lata jak zwariowany, o mało co nie wyskoczy ze skóry z radości, tak go cieszy Twoje przybycie. Ty jednak nie musisz podskakiwać (chociaż kobieta pewnie by to miło odebrała). Wystarczy, że się uśmiechniesz na początku. Zastanów się więc jak się czujesz, kiedy Twój pies wariuje z radości na Twoją obecność. Założę się, że jeśli to jest dla Ciebie niecodzienny widok i nie jesteś do niego przyzwyczajony, to pewnie też się wielce cieszysz odwzajemniając radość Twojego psa.

Jeśli nie potrafisz szczerze się uśmiechnąć na widok kobiety, to pomyśl o czymś przyjemnym i śmiesznym. Nie uśmiechaj się na siłę, bo wyjdziesz jak akwizytor lub kiepski sprzedawca, który próbuje Ci wcisnąć jakiś bubel. Zepsujesz przez to cały efekt i czar pryśnie. Kobieta zareaguje zbywającą miną lub zdziwieniem. Może nie odwzajemnić uśmiechu. Zniechęcisz ją do siebie.

Pamiętam, gdy któregoś dnia robiłem zakup w pewnej firmie. Siedział tam pan, który miał tak sztuczny i wyuczony uśmiech, że zamiast mnie zachęcić swoją postawą do zakupu, to tylko mnie zniechęcił i pomógł mi podjąć decyzję, aby nie polecić nikomu jego produktu. Wizerunek ma wielkie znaczenie. Skoro ja zareagowałem negatywnie na sztuczny, wyuczony uśmiech, to istnieje spore prawdopodobieństwo, że kobieta zareaguje podobnie. Jego uśmiech mówił mi: „jesteś kolejnym zwykłym klientem, do którego muszę się uśmiechnąć, bo to mi pomoże w sprzedaniu ci mojego produktu i nie jestem tobą zupełnie zainteresowany”.

Pamiętaj więc, że szczerość i naturalność w uśmiechu są kamieniem węgielnym i na tych cechach należy bazować. Nie obawiaj się negatywnej reakcji, gdy taka zaistnieje ze strony obiektu Twoich zainteresowań. Czasem należy brać poprawkę na samopoczucie kobiety. Każdy ma chwile, w których się nie uśmiecha i nie ma na zupełnie ochoty, bo w tej chwili może przebywać w takim stanie emocjonalnym, który mu na to zupełnie nie pozwoli. Uśmiechając się w takiej chwili do kobiety, możesz nie otrzymać pozytywnej reakcji, ale to nie powód do rezygnacji. Uśmiechnij się do niej za jakiś czas. Gdy jej stan emocjonalny ulegnie poprawie. Wtedy na pewno odwzajemni Twój uśmiech.

Uśmiech jest najpotężniejszym sposobem, na rozpoczęcie znajomości, ponieważ świadczy o zainteresowaniu. Niech razem z Twoimi ustami uśmiecha się całe Twoje ciało. Niech Twoje oczy promienieją, mówiąc tym samym kobiecie: „nawet nie wiesz, jak ogromnie się cieszę, że cię widzę. Moje serce się raduje z tego powodu. Jesteś dla mnie w tej najważniejsza i chciałbym Cię poznać”. Takie wrażenie powinieneś wywołać swoim uśmiechem. Tak powinien wyglądać Twój uśmiech. Musi być szczery, wydobywać się z serca. Raduj się na widok kobiety, a efekt Cię zadziwi. Zyskasz w jej oczach, bo pokażesz zainteresowanie. Niech to zainteresowanie będzie nieinwazyjne. Nie bądź zdesperowany i nachalny. Uśmiechaj się na luzie i swobodnie. Daj jej do zrozumienia, że możecie nawiązać kontakt, ale jeśli to się nie stanie, to nic nie szkodzi, bo Ty się cieszysz samą jej obecnością. Spraw, aby Twój uśmiech niósł w sobie naturalną i spontaniczną radość. Przekaż kobiecie, że jest wspaniałym obiektem Twoich zainteresowań.

Zapamiętaj sobie ważną zasadę. “Obdarowuj uśmiechem tylko tą kobietę, którą zamierzasz poznać”. Niech nie będzie tak, że uśmiechniesz się tak do jednej, a za moment do kolejnej, potem do następnej, która będzie gdzieś obok. To zniszczy cały Twój wizerunek. Wyjdziesz na niedowartościowane podrywacza, który właśnie poluje. Skup się na jednej kobiecie. To jest najważniejsze. Łapanie zbyt wielu srok za ogon kończy się niepowodzeniem i irytacją. Pokaż kobiecie, że ona jest wyjątkowa i uśmiechasz się specjalnie dla niej. Aby Twój uśmiech był szczery musisz być szczerze zainteresowany tylko tą kobietą, do której się uśmiechasz. Najlepszy efekt jest, gdy faktycznie cieszysz się na jej widok.

Wiedz, że przysłowie: „jak cie widzą, tak cie piszą” jest w stu procentach prawdziwe. Ludzie zawsze oceniają, aby zaklasyfikować i umieścić w odpowiedniej szufladzie. To daje bezpieczeństwo i pomaga poruszać się w świecie. Daj więc już od pierwszych sekund znajomości poznać się od swej dobrej strony. Pokaż to, co chcesz pokazać. Jeśli nie potrafisz się szczerze uśmiechać, to poćwicz przed lustrem. Wyobraź sobie np. siebie lub kogoś, kto jest dla Ciebie ważny. Jak nikt nie jest ważny, to może masz jakiś ulubiony przedmiot albo zwierze. Tak czy inaczej wyobraź sobie, że to co jest dla Ciebie tak bardzo ważne, znajduje się właśnie przed Tobą. Zauważ w jaki sposób się uśmiechniesz, a potem zapamiętaj ten uśmiech, ten stan emocjonalny i zacznij od tego. Potem, kiedy już nie będziesz potrzebował tego typu wyzwalaczy szczerego uśmiechu, skup się na tym, co napisałem wyżej.

Czasem, gdy czegoś nie potrafimy zrobić, potrzeba nam treningu. Jednak trening może kodować niektóre zachowania i sprawiać, że będziemy działać automatycznie jak ten sprzedawca, który mnie do siebie zniechęcił. Pamiętaj więc, aby wyzwalacz uśmiechu stosować tylko na początku. Niech z czasem stanie się naturalny. Jeśli się wstydzisz uśmiechnąć do pięknej kobiety, to potrzebujesz treningu. Nic tak nie uczy, jak praktykowanie.

Mogę iść o zakład, że są kobiety, których się nie wstydzisz, np. Twoja nieatrakcyjna sąsiadka lub kasjerka w sklepie i do nich możesz się uśmiechnąć w każdej chwili bez jakichkolwiek problemów. Idź więc i trenuj na nich, a potem idź do kolejnych kobiet, które są dla Ciebie nieatrakcyjne. Następnie uśmiechaj się do coraz to ładniejszych, aż wreszcie przełamiesz opór oraz lęki i już nie będziesz się obawiał ani wstydził uśmiechnąć do tych, które według Ciebie są najładniejszymi. Sukces polega na uświadomieniu sobie, że różnica między brzydką, a ładną kobietą istnieje głównie w Twojej głowie. To tylko Twoja interpretacja i wynik tego, co jest dla Ciebie ładne, a co nie jest. Są bardzo różne gusta i upodobania. Zaczynaj więc od łatwiejszych celów, aby dotrzeć do miejsca, które jest Twoim celem.

Autor: Tomasz Kaczmarzyk.

Rośliny i owoce, które mają właściwości afrodyzjaków to m.in. orzech włoski, banan, brzoskwinia, morela, mango, czarna porzeczka, skrzyp olbrzymi, czosnek, seler. Królem afrodyzjaków w wielu kulturach jest miód.

Ale najbardziej popularnym i znanym u nas afrodyzjakiem jest czekolada. Badania wykazały, że czekolada zawiera związki, które wywołują w mózgu reakcje bardzo podobne do tych występujących podczas stosunku. Meksykanie w XVI wieku uważali czekoladę za ambrozję czyli napój bogów.

W diecie sprzyjającej bogatemu życiu erotycznemu powinny znaleźć się również jajka, ryby, frutti di mare i dobre czerwone wino.

Autor: Dominika Kukuła.

W takich momentach każde nasze słowo jest jak bomba zegarowa. Lepiej jest nic nie mówić, bo umysł funkcjonuje się w stresie, a to sprawia, że reakcje i zachowania są instynktowne. W takim przypadku zrobienie z siebie pacana nie wymaga wielu umiejętności, a nawet jest dziecinnie proste. Ten stan umysłu, to idealne łono dla niekorzystnych gestów i zachowań. Można palnąć jakąś głupotę i na zawsze pogrzebać plan uwiedzenia kobiety. A przecież uwodzenie to świetna zabawa. Uwodzenie jest ciekawą przygodą, która daje radość, satysfakcję i dużo uśmiechu. Mówię tu oczywiście, o kontaktach opartych na pełnej szczerości.

Jak by to było, gdybyś na widok super atrakcyjnej kobiety czuł ogromną pewność siebie i radość, a Twoje oczy wypełniały by się łzami i pojawiałoby się przekonanie o swoich niekończących się możliwościach? Wtedy byś wiedział, że absolutnie nic Cię nie jest w stanie powstrzymać. Jak by to było, gdybyś na widok pięknej kobiety, czuł się jak niepokonany zapaśnik, który właśnie pokonuje ostatniego przeciwnika i staje na podium ze złotym medalem na szyi czyli telefonem w ręku? Czy to nie było by cudowne? Czy nie lepiej byłoby czuć się jak zwycięzca niż jak roztrzęsiona sierotka dygocząca? Założę się, że wolał byś się czuć jak zwycięzca niż jak przegrany.

Wspaniale jest poczuć woń zwycięstwa i wiedzieć, że każde podejście do kobiety wywoła w najgorszym wypadku jej uśmiech i podziękowanie za to, że do niej podszedłeś z taką propozycją. Odmowa kobiety, to nit porażka. Tak naprawdę, to nie istnieją porażki. To wynik klasyfikacji, który wynika z naszej interpretacji danej sytuacji [nieźle mi się zrymowało :)] .

Nic wielkiego się nie dzieje, kiedy Ci ktoś odmawia. Widocznie nie chce i tyle. Ty też nie z każdym masz ochotę się spotkać. Kobiety naprawdę są otwarte i chętne poznają kogoś nowego. To jest wspaniały i naturalny proces służący rozwojowi i rozrywce. Jeśli są anty, to szukaj innych.

Któraż to kobieta nie chciała by poczuć się piękna i pożądana? Któraż to kobieta nie chce być w centrum uwagi i chociaż raz poczuć, że pragnie jej każdy facet? Która z kobiet nie chce, aby zabiegać o jej względy i docenia to, że spędziła 3 godziny przed lustrem szykując się do wyjścia? Większość kobiet tego pragnie. One tego potrzebują, aby mogły poczuć się ważne i docenione.

Kobiety kochają być podrywane, a mężczyźni kochają podrywać. To są odwieczne instynkty. Większość instynktów tłumione są poprzez programy społeczne, które kodowane są przez nasze otoczenie. Córeczka idąc o poradę np. do „mądrej” mamusi zadaje pytanie o to, jacy są faceci, a „mądra” mamusia, która miała tylko i wyłącznie przykre doświadczenia z facetami odpowiada młodej córeczce pragnącej doświadczać cudownych kontaktów z płcią przeciwną, że wszyscy faceci to świnie i myślą tylko o seksie. Córka nieświadoma rzeczywistości uznaje słowa matki za prawdę i zaczyna w to wierzyć, bo przecież skoro jej matka tak mówi, to musi to być święta prawda, a kto tak naprawdę może mieć rację jak nie moja „mądra” mamusia?

Potem taka córeczka dorośnie, to nadal będzie pielęgnować w swojej głowie takie przeświadczenie i gdy pewnego dnia idzie sobie do sklepu, czy do kina i nagle zauważa ją fajny inteligentny facet, podchodzi do niej i zagaduje, a w jej umyśle w tym czasie przypominają się słowa „mądrej” mamusi: „wszyscy faceci to świnie i myślą tylko o seksie”. Córeczka przyjmuje postawę obronną nie zważając na to, że ten człowiek może być kimś naprawdę niesamowitym i sama sobie odbiera szanse na poznanie go. W jej umyśle odpalane są wszystkie zapory, blokady, lekcje matki, cały arsenał agresywnych odzywek i nagle BUM!!! Jej reakcja jest jak wybuch wielkiego pocisku. Cała sytuacja kończy się szybciej, niż się zaczęła.

Dziewczyna tak naprawdę interpretuje wszystko przez filtr, który sama sobie nałożyła słuchając swojej mamy i wyciąga wniosek, że ten facet podszedł do niej tylko po to, aby ją wykorzystać, bo przecież on myśli tylko o jednym. On musiał podejść do niej tylko po to. Istnieje spora możliwość, że faktycznie podszedł do niej tylko po to, bo jej postawa wobec mężczyzn jest właśnie taka, a wszystko przez swoje błędne poglądy. Nie chcę tutaj stawać po stronie mężczyzn i ich bronić, bo faktycznie są tacy, którzy gonią tylko za seksem i cielesnymi uciechami. Są też tacy, którzy nie gonią aż tak bardzo za cielesnością.

Gdy pierwsze nieudane spotkanie z „tyranią” mężczyzn dobiega końca, dziewczyna jest już uważniejsza i bogatsza w nowe, ale jak że potrzebne doświadczenia. Będzie ich teraz używać do obrony przed napastliwymi amantami, którzy chcą ją tylko zaciągnąć do łóżka.

Te doświadczenia są wynikiem jej błędnej interpretacji. Wyciąga błędne wnioski na podstawie tylko kilku sytuacji. W taki sposób funkcjonuje nasza podświadomość Takie zachowanie nazywa się indukcją. Jej doświadczenia zaczerpnięte z kilku zdarzeń formułują ogólną zasadę, która potem ma zastosowanie do wszystkich innych podobnych sytuacji.

Najgorsze jest to, że ona przez swoje wierzenia przyciąga do siebie takich facetów i takie sytuacje i zupełnie się nad tym nie zastanawia. W jej głowie ciągle brzmią słowa jej mamy: „wszyscy faceci to świnie”. Gdyby jednak pozwoliła sobie na zmianę podejścia i przeramowanie swych poglądów, to cała sytuacja uległa by diametralnej wielkiej zmianie.

Identycznie jest z facetem, który podejdzie do kilku dziewczyn, które stawią mu opór i wręcz go odpędzają od siebie jak muchę. On wtedy posługując się indukcyjną formą rozumowania formułuje ogólną regułę, zasadę, normę czy opinię i przyjmuje ją jako prawdziwą i jednocześnie zaczyna uważać, że wszystkie kobiety są takie, jak te, które spotkał. Gdyby nie było poglądów, to nie byłoby podobnych sytuacji.

W przypadku córeczki kolejne spotkanie z facetem kończy się podobnie i nie jest ważne, czy ten facet miał szczere i przyjacielskie intencje. Dla niej liczy się tylko to, co usłyszała od „mądrej” mamusi. Celem jej podświadomości staje się potwierdzenie słuszności jej teorii. Podświadomość zrobi wszystko, aby zrealizować taki program, bo tak została zaprogramowana. Przyciągamy do siebie to, w co wierzymy. Jeśli w to nie wierzysz, to dlatego, że nie zauważasz swych poglądów oraz ich następstw. Zmień poglądy, a zmienisz soje życie. Dziewczyna zaczyna powielać wzorce swojej mamy i namiętnie je. Zaczyna spotykać facetów, których odprawia z kwitkiem. Gdy trafia na normalnego mężczyznę i tak samo reaguje, to on wyrabia w sobie obawę przed podejściem do kolejnej.

Prawda jest jednak taka, że gdy niczego nieświadomy chłopak podchodzi do takiej negatywnie nastawionej dziewczyny, od razu dostaje kosza i się zniechęca. Po kilku takich nieprzyjaznych spotkaniach, przekonuje się, że trzeba zacząć stosować inne zasady i zachowania. I wtedy najczęściej trafia on do społeczności PUA, zaczyna zajmować się NLS-em aby zdobyć dziewczynę, manipuluje nią i jej emocjami i w końcu udaje mu się osiągnąć swój cel jej kosztem i dodatkowo swoim.

Przypadki, kiedy to dziewczyna odmawia się zdarzają. Nie przejmuj się jednak odmową. Wiem, że takie zachowanie ze strony kobiety, która nam się spodobała wywołuje w facecie poczucie winy za to, że śmiał się nią w ogóle zainteresować, i że w ogóle do niej podszedł. To właśnie przez takie baby faceci mają kompleksy i czują lęk przed podejściem.

Mogę Cię zapewnić, że takie kobiety są ewenementem i nie warto przejmować się ich reakcjami. Każdy sam wybiera swoje reakcje. Reakcje są programem, który można do woli modyfikować i zmieniać.

Ten przykład jest jednak jednym z wielu czynników wywołujących strach przed kobietami. Do głównych jednak obaw należy lęk przed ośmieszeniem i kompromitacją. Mnie się też zdarzyło skompromitować i ośmieszyć. Czułem się wtedy skrępowany i bardzo się wstydziłem. Czasem wolałem nie podejść do dziewczyny, która mi się podobała, aby uniknąć kompromitacji.

Teraz wiem, że wszystkie lęki pochodzą z naszego wnętrza, a dokładnie z naszego ego. Ego jest zbudowane na lęku. Zostało stworzone, żeby nas chronić. Każda obawa ma swój początek właśnie tam. Gdy bym nie bał się reakcji otoczenia, nie musiał bym odczuwać lęku przed podejściem do kobiety. To mój własny strach sprawia, że nie podchodzę i pozwalam sobie na przepuszczenie szansy. To moje obawy przed reakcją innych wywołują stres i zniechęcenie.

W niektórych przypadkach taki lęk przybiera formę fobii. Obawa jest tak silna, że blokuje całkowicie naszą psychikę. Myśli są demoniczne i paraliżujące oraz uszczęśliwiające i twórcze. Gdy przeważa strach, pojawia się zniechęcenie. Dobrym przykładem będzie jeden z moich kolegów, który to wyciągnął taki oto wniosek: „jestem tak zniesmaczony, że już nawet nie myślę o kobietach”. I faktycznie, gdy tylko zaczynał się temat kobiet, on milkł i uciekał myślami gdzieś daleko od nas, a gdy widział dziewczynę, które zwróciły na niego uwagę, stawał się dla nich wrogi i niemiły. Jego interpretacja kobiecych zachowań była podobna do reakcji córeczki, której „mądra” mamusia uświadomiła niepotrzebnie, że faceci są „be”.

Wcześniejsze przykre doświadczenia z dziewczynami sparaliżowały jego umysł, ponieważ od jakiegoś czasu szukał dziewczyny, z którą mógł by się spotykać, a każda na jaką trafiał była zwykłą zołzą. A tak swoją drogą, to jak myślisz, dlaczego mężczyźni uwielbiają zołzy? :)

Po kilku takich nieudanych sytuacja stał się obojętny i zniechęcony. Jego niepowodzenia pomogły mu zbudować silną tarczę mentalną zaślepiającą go na nowe ciekawe znajomości. Czuł lęk nawet przed podejściem i bał się, że kolejny raz poniesie porażkę, więc sobie odpuścił. Uciekł od pewnej części siebie, a ucieczka przed własnymi lekami, nie pomoże ani trochę w przełamaniu lęku. W takich chwilach wracamy do źródła, aby znaleźć przyczynę i ją wyeliminować. Ucieczka wywołuje jeszcze większy lęk, niż stawienie temu czoła. Konfrontacja ze swoimi wewnętrznymi demonami, to najlepsze rozwiązanie. Jeśli nie jesteśmy w stanie stawić czoła w pojedynkę, to zróbmy to z kimś, kto ma w takich sprawach doświadczenie.

Aby przełamać taki lęk należy zrozumieć, że gdy kobieta reaguje negatywnie, to jest tak naprawdę jej indywidualna reakcja. Może akurat się spieszy do chorego dziecka lub do pracy, może akurat pokłóciła się z mamą albo zaczyna jej się miesiączka. Niewiadomo co siedzi w kobiecym umyśle. Powodów negatywnej reakcji może być tak wiele, jak wiele jest kobiet i nie powinieneś się tym przejmować.

Gdy nie uda Ci się podejście do kobiety, pomyśl sobie, że jej reakcja jest prawdziwa, ale tylko i wyłącznie w tej sytuacji. Tak sobie zareagowała i tyle. Podam przykład.
Pojechałem kiedyś do jednego z moich znajomych, który zajmuje się relacjami damsko-męskimi. Wybraliśmy się razem do centrum handlowego miło spędzić czas na podrywaniu kobiet. Kobiety reagowały uśmiechem i pozytywnym nastawianiem na nasze zaczepki. Zauważyliśmy cztery ładne kobiety. Siedziały sobie przy stoliku i zerkały na nas, gdy sobie szliśmy. Mój kolega podszedł do jednej z nich. Akurat stała w kolejce po sok. Zagadał do niej, a ona nagle mu powiedziała: „sory, jestem zmęczona po pracy”. Większość facetów w takiej chwili pomyślała by sobie: „dziwka” albo „ale ze mnie burak, po co ja podchodziłem”. Mój kolega jako, że świetnie rozumie cały mechanizm, uśmiechnął się do niej przyjacielsko ze zrozumieniem i odszedł. Dostał kosza, ale nie przejął się tym, bo wiedział, że ona faktycznie była zmęczona po pracy. Wiedzieliśmy, że zupełnie nic się nie stało. Dalej spędzaliśmy świetnie czas :) Wiedz, że uwodzenie to świetna przygoda.

Trzeba zrozumieć, że jeśli kobieta reaguje negatywnie, to oznacza, że ma ku temu jakiś powód. Jeśli podejdziesz do dziewczyny z otwartym sercem, przyjazną postawą, uśmiechem i miłym słowem, to każda zareaguje pozytywnie. Nie ma mowy, że Cię nagle skrzyczy lub agresywnie potraktuje, więc się nie obawiaj. Uśmiech i otwarte serce, to potężne narzędzie sprzyjające zawieraniu znajomości.. Widocznie ten moment nie był odpowiedni aby ją zaczepić. Może miała coś ważniejszego na głowie, a może po prostu nie miała ochoty na rozmowę z facetem. Każdy z nas czasem ma ochotę na samotność i odosobnione zadumanie, a innym razem mamy chęć znaleźć się w centrum handlowym w tłumie ludzi. A może po prostu ona była całkowicie nie dla Ciebie i dostałeś ostrzeżenie od niej, abyś trzymał się z daleka, bo straszna z niej franca? Któż to wie.

Kobieta, która reaguje wrogim nastawianiem nie warta jest aby poświęcać jej naszą cenną uwagę. Twój czas jest cenny. To Twoje życie. Czas się nie zatrzyma. Zmarnowana chwila już nie wróci. W tą samą rzekę dwa razy nie wdepniesz. Jaki więc jest sens spotykać się z kimś nieprzyjaznym i przedzierać się przez cały jej system blokad. Dobrze, że już na samym początku Ci się nie udało jej poznać, bo uniknąłeś może czegoś bardzo nieprzyjemnego? Lepiej rozejrzeć się za kimś przyjaźniejszym. Założę się, że o wiele lepiej czujesz się w towarzystwie miłych i sympatycznych kobiet, niż w towarzystwie drętwych i chamskich dziewczyn. Należy dobierać towarzystwo do siebie, a nie chwytać wszystkiego, co wpadnie w ręce jak koralowiec, który wyłapuje z wody wszystko, co się tylko pojawi.

Trzeba czuć się swobodnie i naturalnie w towarzystwie kobiet. To ważna zasada. Flirt z takimi dziewczynami, to sama przyjemność. Flirt z niedowartościowanymi kobietami, to w większość przypadków ciężka praca, bo ona oczekuje ciągłego zabawiania jej i zapewniania różnorakich rozrywek. Jeśli nie jesteś facetem, który nie chce być zabawiaczem, to będziesz wiedział, że takie kobiety, to strata czasu i dobrze jest, gdy jej negatywna reakcja już na samym początku sprawi, że nas odepchnie, bo dzięki temu unikniemy wielu niepotrzebnych sytuacji.

Na uwagę zasługuje również fakt, że reakcje kobiet są uzależnione od naszej postawy. Uśmiech, otwarte serce i szczerość działają cuda, ponieważ są świadectwem zapewniającym o przyjaznym nastawieniu i braku zagrożenia.

Kobieta reaguje wyuczonym schematem postępowania w danych warunkach oraz spontanicznie. Należy pamiętać, że pierwsza reakcja kobiety bywa często spowodowana zaskoczeniem i może być niekorzystna. Po chwili jednak, jej postawa może ulec momentalnej zmianie o 180 stopni i sytuacją się odwróci. Wszystko musi mieć swój czas i miejsce.

Lęk przed podejściem pochodzi z naszego strachu przed reakcją otoczenia oraz z innych naszych myśli, które sami sobie narzuciliśmy słuchając i obserwując otoczenie. Lęki wynikają również z kompleksów, a kompleksy są następstwem naszych przemyśleń. Zrozumienie togo daje fundament w zbudowaniu atrakcyjnej dla kobit postawy skutecznego naturalnego uwodziciela.

Autor: Tomasz Kaczmarzyk.

Jedną z umiejętności jaka była niezbędna w takim przypadku, była umiejętność nawiązywania bliskiego kontaktu z innymi osobnikami plemienia w celu ochrony przed wrogiem i wychowywaniu potomstwa.

Mówiąc w skrócie, kobieta wykształciła w sobie mechanizm ciągłego gadania i skupiania się na wielu rzeczach, a mężczyzna wykształcił w sobie milczenie i skupianiu się tylko na jednym celu naraz. Kobiety nawiązywały kontakt po przez rozmowę i tak im pozostało aż do dzisiaj. Wątpię, aby to się kiedykolwiek zmieniło, więc lepiej jest się z tym od razu pogodzić.

Kobiece usta potrafią zagadać na śmierć. Są jak zegar, który wciąż tyka i nie da się go zatrzymać. Mężczyźni często uskarżają się na gadulstwo kobiet, a kobiety uskarża się na facetów, którzy w chwili, gdy one coś mówią, to oni myślą o czymś zupełnie innym i tak naprawdę, to wcale jej nie słuchają. Nie słuchają, bo nie są w stanie przez ich naturalne uwarunkowania.

Tutaj potrzebne jest zrozumienie ze strony kobiety, ponieważ w chwili, gdy one poruszają wiele wątków w czasie jednego monologu, oni sobie z tym w ogóle nie radzą, ponieważ ich umysły są zaprojektowane do skupiania się przeważnie na jednej rzeczy naraz. Gdy mężczyzna czyta książkę, to skupia się tylko i wyłącznie na niej. Kobieta może słuchać innej kobiety i jednocześnie mówić, a dodatkowo zastanawiać się nad zakupem nowej torebki przeglądając gazetę.

Naturalnym zachowaniem człowieka w chwilach chaosu informacyjnego jest zagubienie. Zbyt wiele informacji w tym samym czasie powoduje przeciążenie i wyłączenie. Pojawia się zwarcie w obwodach. Umysł ucieka. Myśli wędrują w inne miejsce. Często słuchając kobiety, moje myśli nagle pojawiały się w zupełnie innym miejscu. Tego nie dało się kontrolować i powstrzymywać. Samo się działo. Mój umysł się wyłączał i zaczynał myśleć o czymś innym, bo za dużo było informacji do przetworzenia i po prostu nie nadążał biedaczek.

Jak więc poradzić sobie z tym wyzwaniem? Jak nie pozwalać myślom krążyć tam, gdzie nie potrzeba? Po pierwsze i za razem najważniejsze: nie pozwolić kobiecie mówić w cały świat o wszystkim i o niczym. Rozmowa może mieć luźniejszy charakter, ale w przypadku, gdy uczestniczy w niej mężczyzna, powinna spełniać przynajmniej jedną i właściwie najważniejszą zasadę. Tą zasadą jest „mówienie tylko o jednej rzeczy naraz”!!!
Trzymając się tylko tej jednej zasady, rozmowa może przebiegać sprawnie i bez stresu. Nie spełnianie tego kryterium wywołuje irytację u mężczyzn nadmiernym gadulstwem kobiet, a u kobiety wędrującymi męskimi oczyma tu i tam, a często po jej dekolcie.

Gdy ludzie ze sobą rozmawiają, to przekazują sobie informacje.. Warto być uważnym słuchaczem, ponieważ to świadczy o zainteresowaniu i docenianiu rozmówcy. Uważnie słuchając, zdobywasz miano dobrego rozmówcy, jest zainteresowany. Kobiety szczególnie zwracają na to uwagę. Dla faceta wędrujące oczy nie są aż tak rażące, jak dla kobiety.
Faceci mogą rozmawiać ze sobą i nie potrzebują ciągłego kontaktu wzrokowego. Ba… właściwie, to wolą go unikać. Kobiety są inne. Uważają, że skoro nie patrzysz w jej oczy, to jej nie słuchasz, a to musisz oznaczać, że nie jesteś nią zainteresowany. I cały czar pryska.

No tak. Ale jak powiedzieć kobiecie, że za dużo mówi i robi to rozwiąźle. Otóż należy jej to po prostu wytłumaczyć, że gdy będzie mówić o zbyt wielu rzeczy jednocześnie, to możesz się pogubić, Wytłumacz jej, że Twój umysł tak pracuje i nie potrafisz tego zmienić. Poproś ją, aby była wyrozumiała i aby opowiadała w miarę możliwości na jeden temat naraz.

Jeśli tego nie zrozumie, to znaczy, że powinno Cię tam nie być, bo trafiłeś na mało błyskotliwą kobietę.

Autor: Tomasz Kaczmarzyk.

2. Kiedy powiesz komuś, żeby „nie robił X”, albo że „X to nieprawda”, ten ktoś i tak przez chwilę sobie wyobrazi to „X” i na nie zareaguje.

3. W swoich opisach stosuj sugestywne obrazy z dużą ilością konkretnych, zmysłowych szczegółów – określ, co Twój słuchacz powinien ujrzeć, usłyszeć, poczuć dotykiem, smakiem i węchem. W ten sposób wzmacniasz emocjonalną siłę tego, co mówisz. Takie opisy angażują wyobraźnię słuchacza, przeważnie wprowadzając go w stan transu, w którym przestaje on analizować i w naturalny sposób reaguje silniej.

4. Więź emocjonalną i poczucie emocjonalnego komfortu możesz wytworzyć za pomocą podobieństwa. Podobieństwo tworzysz natomiast odzwierciedlając ruchy ciała i rytm drugiej osoby, oraz/lub mówiąc rzeczy zgodne z przekonaniami i wrażeniami tej osoby. Jeśli pod rząd powiesz wiele rzeczy zgodnych z przekonaniami słuchającego, z dużym prawdopodobieństwem wprowadzisz go w trans.

5. Stosuj abstrakcje i ogólniki, aby podtrzymać więź psychiczną.

6. Opowiadaj historie zawierające wrażenia i emocje, aby szybko wzbudzić w słuchaczu te same wrażenia i emocje. Rób to w sposób, który pozwala drugiej osobie czuć się bezpieczną i nie narusza jej psychicznego komfortu.

7. Emocje dają się dołączać do bodźców zmysłowych. Potem możesz ponownie zastosować dany bodziec („kotwicę”), by ponownie wywołać daną emocję.

Autor: J.D. Fuentes. Artykuł ten jest fragmentem światowego bestsellera na temat uwodzenia pt. Seksualny klucz do kobiecych emocji. J. D. Fuentes jest też autorem innych książek na temat perswazji i hipnozy. Zobacz Gut Impact.

Podobieństwo stwarza związek emocjonalny, zgodność i poczucie komfortu – im większe z Tobą podobieństwo odczuwa Twój słuchacz, tym głębiej fizycznie zareaguje na przedstawiane przez Ciebie obrazy. Im silniejsza będzie psychiczna więź pomiędzy Wami, im większe poczucie komfortu i bliskości, tym łatwiej i chętniej słuchacz uzupełni odpowiednimi konkretami wszelki zastosowany przez Ciebie ogólny i abstrakcyjny język. Krótko mówiąc, im intensywniejsza będzie odczuwana przez rozmówcę psychiczna więź z Tobą, tym bardziej przekonujące i potężniejsze będą Twoje słowa.

No dobrze, ale jak stworzyć tę więź? Po pierwsze, naśladując zewnętrzne przejawy emocji Twego słuchacza – czyli rytmy jego ciała i jego stan fizyczny. Po drugie, akceptując – albo jeszcze lepiej odzwierciedlając (mirroring) – wewnętrzny świat jego przeżyć, czyli to, co dostrzega i odczuwa, w co wierzy i o czym jest przekonany.

- Możesz odzwierciedlać ekspresję cielesną rozmówcy w następujący sposób:,Przyjmij tę samą postawę, co Twój rozmówca – jeśli on stoi, to i Ty stój; jeśli on ma skrzyżowane ramiona – Ty także je skrzyżuj; jeśli on przeciąga dłoń przez swoje włosy, Ty także przeciągnij dłoń przez swe włosy. Co więcej, kiedy on mruga, to i Ty powinieneś mrugać, zaś kiedy robi wdech – Ty tak samo. Możesz nawet mówić… w tym samym tempie, w jakim… Twoja rozmówczyni… oddycha. Nazywa się to tempem hipnotycznym i ma bardzo… potężny… wpływ… na kogoś… kto słucha. Twoje odzwierciedlanie powinno się stawać coraz bardziej dokładne – z początku subtelne i tylko częściowe, potem coraz bardziej kompletne. Typowo będzie to wyglądało w ten sposób, że powstanie „pętla sprzężenia zwrotnego”: na przykład ona mrugnie, Ty zareagujesz mrugnięciem, wtedy ona mrugnie jeszcze szybciej itd. Odzwierciedlanie czyjegoś zachowania sprawia, że ten ktoś czuje się podobny do Ciebie i, w miarę jak to poczucie podobieństwa się wzmacnia, zaczyna odzwierciedlać Ciebie w Twoich reakcjach.

- Możesz także odzwierciedlać czyjeś przekonania, emocje i idee. Kiedy mówisz kolejno kilka rzeczy odpowiadających przekonaniom Twego rozmówcy, zaczyna on koncentrować się na tym, co mówisz, kosztem innych bodźców. Dlaczego? Ponieważ mówisz mu prawdę, tak on to w każdym razie widzi, zaś nasza podświadomość, nasze instynkty, pragną dobrych, dokładnych sygnałów zwrotnych. Dlatego też, zawsze gdy mówisz ludziom to, o czym już są przekonani albo co odpowiada temu, co przekazują im ich zmysły, będą się czuli Tobie bliżsi, będą się koncentrować na Twoich słowach i będą też silniej reagować na to, co im mówisz. Jeśli powiesz im kilka razy z rzędu coś, co odpowiada ich przekonaniom, znajdą się w stanie koncentracji, zaangażowania, emocjonalnej podatności na bodźce – krótko mówiąc w stanie zwanym transem.

E. Ogólnikowość

Skąd możesz wiedzieć, co masz mówić, by to pasowało do przekonań Twojego rozmówcy? Cóż, czasem po prostu nie wiesz, więc po prostu będziesz używał ogólnikowego języka – języka nie określającego zbyt dokładnie, jak to o czym mówisz wygląda, jakie jest w dotyku, jak brzmi, jak smakuje, ani jak pachnie. Pozwól słuchaczowi samemu wypełnić wszelkie luki. Dlaczego powinieneś używać ogólnikowego języka? Ponieważ w przypadku, gdy istnieje między Wami psychiczna więź – czyli kiedy odzwierciedlasz przekonania Twego słuchacza w taki sposób, że instynktownie wierzy on we wszystko, co mówisz – słuchacz sam będzie wypełniał wszystkie luki w Twym ogólnikowym, abstrakcyjnym przekazie treścią istotną i odpowiednią dla samego siebie.

Jeśli na przykład powiesz: „Widziałem ostatnio wspaniały obraz. Miał cudowne kolory: rdzawy, fioletowy, żółty i czarny”, Twoja słuchaczka może akurat nie uważać, by właśnie te kolory stanowiły idealną paletę dla pięknego malowidła. W takim przypadku możesz niechcący zerwać psychiczną więź między Wami. Jeśli powiesz po prostu: „Widziałem ostatnio wspaniały obraz”, a przy tym będziesz wyglądał i brzmiał, jakbyś właśnie w tym momencie widział piękny obraz, prawdopodobnie wystarczy to, by słuchaczka poczuła, jakby właśnie widziała piękne malowidło.

Abstrakcyjne słowo, słowo pozbawione konkretnych zmysłowych informacji – nie wskazujące, co słuchacz ma zobaczyć, usłyszeć, poczuć – jest jak ogromna sieć ciągnięta przez ocean. Puste, pozbawione konkretów słowo, wsparte psychiczną więzią (rapport) z mówiącą osobą, nabiera znaczenia i treści, całkiem jak sieć, która choć pusta, łapie ryby i zwiększa w ten sposób swą wagę. Im intensywniejsza więź, tym bardziej prawdopodobne, że słuchacz wypełni sieć ważnymi dla siebie znaczeniami, co z kolei dalej pogłębi związek i doprowadzi go do jeszcze głębszego stanu podatności.

Oto dlaczego wielu hipnotyzerów, wielu polityków i wielu kaznodziei od pewnego momentu w swoim wywodzie zaczyna mówić niemal wyłącznie abstrakcjami. Odzwierciedlili Twoje przekonania, zapewnili sobie zaufanie Twych głębokich instynktów, stworzyli emocjonalny pęd, teraz mogą stać się coraz bardziej ogólnikowi, zaś te ogólne rzeczy, które mówią, Tobie będą się wydawać z każdą chwilą bardziej prawdziwe i coraz bardziej zniewalające. Bądź konkretny opisując coś w kategoriach zmysłowych, po to, by zaangażować wyobraźnię. Bądź do słuchacza podobny, aby stworzyć więź emocjonalną. Potem zaś zacznij stosować język ogólny i abstrakcyjny, aby popchnąć wyobraźnię i emocje słuchacza w pożądanym przez siebie kierunku. Kiedy już udało Ci się stworzyć więź, ogólnikowość będzie ją dalej pogłębiać.

F. Historie

Kiedy opowiadasz historię, Twój słuchacz przeważnie wchodzi w stan transu, zaczynając odczuwać emocje odczuwane przez jej bohaterów, potem zaś przykłada te emocje do obecnej chwili i obecnej sytuacji. To właśnie powód, dla którego dobrzy mówcy tak często opowiadają historie – stanowią one dla nich „drogę szybkiego ruchu” do emocji słuchaczy. Kiedy na przykład opowiadasz wiele historii o ludziach czymś podekscytowanych, zmotywowanych i zarabiających masę pieniędzy, Twoi słuchacze zaczynają się także ekscytować i czuć motywację, by samemu zacząć zarabiać duże pieniądze. Kiedy opowiadasz komuś o ludziach zakochujących się albo ludziach uprawiających seks, ta osoba zaczyna się odruchowo zastanawiać nad tym, jak takie rzeczy się odczuwa, w wyniku czego zaczyna być erotycznie podniecona. Ponieważ zaś mówisz o przeżyciach innych ludzi, słuchająca raczej nie będzie zażenowana – w końcu nie każesz jej się w Tobie zakochiwać, opowiadasz jej tylko, co czuła Twoja przyjaciółka Kasia, kiedy się zakochiwała.

Opowiadając historie możesz nawet włożyć w nie bezpośrednie rozkazy skierowane do słuchającego, całkiem nie biorąc za to odpowiedzialności. Na przykład tak… „Więc ten gość powiedział temu drugiemu: „Pamiętaj! Opowiadaj masę historii! Ludzie uwielbiają historie i naprawdę odczuwają to, co im mówisz!”. Albo… „Moja przyjaciółka Julia opowiadała, jak ten Włoch nagle wstał, chwycił ją pod brodą, spojrzał jej głęboko w oczy, i rzekł: ‘Dzisiaj będziemy się kochać!’. Niesamowite, zgoda?”.

G. Bodziec i reakcja

Emocje są asocjatywne, co oznacza, że są powiązane z konkretnymi bodźcami, które to bodźce mogą je potem ponownie budzić, nawet jeśli nie ma żadnego logicznego związku pomiędzy samym tym bodźcem a daną emocją. Jeśli na przykład miałeś w zeszłym tygodniu wspaniałą erotyczną przygodę z kobietą ubraną w spodnie-ogrodniczki, możesz się potem nagle wspaniale poczuć widząc inną kobietę w ogrodniczkach, choć zupełnie nie masz pojęcia dlaczego.

Głos Twojej kochanki mógł też na przykład mieć specjalne brzmienie, kiedy wymawiała Twe imię w czasie Waszych miłosnych igraszek. I następnym razem, kiedy jej głos zabrzmi w ten sposób, może Ci tym sprawić żywą i niezrozumiałą dla Ciebie przyjemność – choćby kazała Ci jedynie wynieść śmieci.

Do stworzenia tego rodzaju powiązań można używać ruchów dłoni, tonów głosu, dotyku albo czegokolwiek innego, co daje się zarejestrować zmysłami, i co spowoduje powstanie połączenia między bodźcem a reakcją. (W terminologii NLP określa się taki link mianem „kotwicy”, po angielsku anchor.)

Im silniejsza jest emocja odczuwana dokładnie w momencie „zarzucenia” kotwicy, tym silniejsza będzie emocja wywołana w chwili, gdy kotwica zostanie następnie „odpalona”.

Im bardziej niezwykła kotwica, tym mniej prawdopodobne, by jej siła została „rozwodniona” przez inne bodźce z otoczenia. (Na przykład uścisk dłoni nie będzie dobrym wyborem kotwicy, ponieważ dana osoba może już mieć z nim wiele innych skojarzeń, a także może wymieniać uścisk dłoni z wieloma różnymi osobami oraz odczuwać różne emocje, także po zarzuceniu przez Ciebie tej kotwicy.)

Autor: J.D. Fuentes. Artykuł ten jest fragmentem światowego bestsellera na temat uwodzenia pt. Seksualny klucz do kobiecych emocji. J. D. Fuentes jest też autorem innych książek na temat perswazji i hipnozy. Zobacz Gut Impact.