Celem niniejszego kwestionariusza jest pomoc w zidentyfikowaniu preferencji dotyczących wzorców myślenia. Nie jest to ostateczna analiza i ma jedynie na celu podniesienie świadomości tego, w jaki sposób myślimy. Wzorce myślenia mogą się różnić w zależności od okoliczności, możliwe jest też uzyskanie całkiem zrównoważonego profilu.

Przy każdym z kolejnych pytań pomyśl o opisanej rzeczy, osobie i miejscu i zaznacz zmysł (zmysły), które przychodzą Ci do głowy. Uświadom sobie własne myśli, zanim zasugerujesz się przykładami przy każdej opcji.

Słucham

Słuchanie polega na skupieniu uwagi tak, aby zrozumieć, jak czuje się nasz rozmówca, w jaki sposób postrzega swój świat. Oznacza wyzbycie się swoich uprzedzeń i przekonań, żeby patrzeć oczyma drugiej osoby.

Słuchanie to uwaga, jaką poświęcamy partnerowi, aby go zrozumieć i za sprawą swojej odpowiedzi, potwierdzić to zrozumienie. Pokazuj, że słuchasz, że jesteś „obecna”, niech Twój „język ciała” pokazuje, że jesteś skupiona na tym, co do Ciebie mówi: utrzymuj kontakt wzrokowy z partnerem, niech Twoja twarz i ciało będą skierowane, a nawet lekko pochylone w jego stronę (nie bądź odwrócona bokiem czy plecami), zachowuj wyraz skupienia na twarzy. Nie zajmuj się w tym czasie, w sposób widoczny, innymi czynnościami (nie czytaj, nie rozglądaj się, nie oglądaj TV, nie patrz w okno, nie wychodź do innego pomieszczenia itp.).

Kobiety i mężczyźni różnią się na wielu płaszczyznach – inaczej myślą, czują, mówią, postrzegają i kochają; innych rzeczy pragną i inne cenią. Wydaje się czasem, że pochodzą z różnych planet. Stąd często problem z komunikacją.

Zastanawiałaś się, czy uważnie słuchasz? Bez czytania w myślach, bez przerywania, oceniania, komentowania, zaprzeczania, niedowierzania i kłopotliwych pytań? Czy posiadłaś tę umiejętność?

Bez uważnego słuchania nie ma porozumienia, nie ma kontaktu. Często tak jesteśmy pochłonięci własnymi sprawami, że nie zauważamy treści nam przekazywanych. Ignorując partnera, zniechęcamy go do mówienia. Zdarza się też, że słuchając partnera, udajemy zainteresowanie, a w rzeczywistości myślimy o czymś innym. To przykre, ale prawdziwe.

1. To, co opiszesz, inni ludzie sobie wyobrażą i odczują jako własne wewnętrzne przeżycie. Nazywa się to Zasadą Różowego Słonia, albo stymulacją.

2. Kiedy powiesz komuś, żeby „nie robił X”, albo że „X to nieprawda”, ten ktoś i tak przez chwilę sobie wyobrazi to „X” i na nie zareaguje.

D. Znaczenie podobieństw

Podobieństwo stwarza związek emocjonalny, zgodność i poczucie komfortu – im większe z Tobą podobieństwo odczuwa Twój słuchacz, tym głębiej fizycznie zareaguje na przedstawiane przez Ciebie obrazy. Im silniejsza będzie psychiczna więź pomiędzy Wami, im większe poczucie komfortu i bliskości, tym łatwiej i chętniej słuchacz uzupełni odpowiednimi konkretami wszelki zastosowany przez Ciebie ogólny i abstrakcyjny język. Krótko mówiąc, im intensywniejsza będzie odczuwana przez rozmówcę psychiczna więź z Tobą, tym bardziej przekonujące i potężniejsze będą Twoje słowa.

Intensywna komunikacja polega na wprawianiu innych ludzi w odpowiednie stany emocjonalne. Nie przypadkowe stany emocjonalne, ponieważ każdy wprowadza innych ludzi w jakieś stany emocjonalne – przeważnie nieodpowiednie – tylko w ściśle określone, takie, na których Ci zależy, stany emocjonalne prowadzące do skutków, których pragniesz, i które Ci dają autentyczną satysfakcję. Zanalizujmy pokrótce niektóre narzędzia i zasady intensywnej komunikacji.A. Stymulacja werbalna

Po pierwsze, zasada stymulacji, znana też jako: