Czy pamietasz kiedy ostatni raz ktos, dopiero co poznany, zrobil na tobie kolosalne wrazenie? A czy pamietasz, kiedy – na odwrot – zniecheciles sie do kogos innego „na odleglosc”, nie zamieniajac z ta osoba chocby dwoch zdan mimo, ze ta osoba niczym cie nie urazila? To wlasnie twoja podswiadomosc czytala cudze mysli.

Kiedys Bing Crosby wylansowal piosenke „Nie musisz nic mowic, by powiedziec kocham cie”. W tych kilku slowach miesci sie powazna czesc psychologii stosowanej. Tak, to prawda – nie musisz nic mowic, by powiedziec „kocham cie”. Kazdy, kto byl kiedys zakochany wie o tym doskonale!

I nie musisz uzywac slow by powiedziec „Lubie cie” albo „Nie cierpie twojego towarzystwa”. Albo: „Jestes zupelnie nieistotny”, „Nie dbam o to, co myslisz”, „Jestem o ciebie zazdrosny”. Nie potrzebne sa w ogole slowa by wyrazic: „Bardzo mnie to nudzi”, „Spiesze sie”, „Jestem glodny”. Ludzie wyrazaja to wszystko codziennie bez wydawania dzwiekow.

To, co myslimy staje sie widoczne poprzez nasza postawe. Nasze zachowanie i nasze nastawienie do innych jest dosc wiernym odzwierciedleniem naszego umyslu. Mozesz z latwoscia „odczytac” co mysli urzednik siedzacy przy biurku; obserwujac jego ruchy i wyraz twarzy dowiesz sie, co mysli o swojej pracy. Mozna odgadywac w ten sposob mysli wszystkich – szefow i podwladnych, ekspedientek sklepowych i kelnerow, mezow i zon, pasazerow w tramwaju. Nie tylko MOZNA odczytywac. Na ogol praktycznie to robimy!

Dobrzy aktorzy, ci ktorzy naprawde przykladaja sie do swojej pracy, nie sa w gruncie rzeczy aktorami. Nie graja oni swoich rol. Zamiast tego staraja sie dowiedziec tak wiele na temat postaci, ktora maja odtworzyc, ze zaczynaja sie sami zachowywac – nawet czuc i myslec – jak ta postac. W pewnym sensie dobry aktor w czasie przygotowywania sie do do wielkiego spektaklu gubi gdzies po drodze swoja wlasna osobowosc. Kazdy, kto obejrzal film „Rainman” zgodzi sie, ze Dustin Hoffman nie gral roli, za ktora pozniej dostal Oscara. On po prostu byl tym czlowiekiem zamknietym w swoim wlasnym swiecie. To wlasnie ta umiejetnosc doskonalego wczucia sie w osobowosc postaci odroznia aktorow wysmienitych od aktorow przecietnych.

Uczucia i sposob nastawienia daja sie nie tylko zauwazyc wzrokiem – mozna je takze uslyszec. Sekretarka odbierajac telefon ze slowami „Sekretariat Biura Konstrukcyjnego” mowi takze swoim tonem „Ciesze sie, ze pani dzwoni, jest pani wazna osoba, lubie to, co robie” albo „oh, znow ten przeklety telefon, ciagle ta sama nuda, nie cierpie swojej pracy”.

Odczytywanie ludzkich mysli na podstawie zachowan nie jest niczym nowym. Wrecz przeciwnie. Nasz dzisiejszy jezyk mowiony – niezaleznie od tego pod jaka szerokoscia geograficzna zyjemy jest calkowita nowoscia na tle dlugiej historii czlowieka. Zanim ludzie nauczyli sie mowic pelnymi zdaniami, poslugiwali sie tylko takimi dzwiekami jak jeczenie, pomrukiwanie, warczenie. Przez miliony lat porozumiewali sie tylko mimika i tonem glosu – nie slowami! I w dalszym ciagu chcac nie chcac w ten sam sposob komunikujemy sie miedzy soba.
Atawizm – nie atawizm, tak to jest.

Warto o tym pamietac na codzien, bo zadne piekne slowa nie pomoga, jesli reszta swojego zachowania demonstrujesz lekcewazenie. I nawet najlepsze wyksztalcenie nie zdobedzie ci upragnionego stanowiska jesli nie potrafisz swoja osoba wzbudzic zaufania.

Oto kilka rad na to, by twoje nastawienie do otoczenia stalo sie twoim prawdziwynm sprzymierzencem:

• Badz pelen zycia we wszystkim co robisz. Nie ma nic gorszego niz byle jaki uscisk reki albo udany usmiech. Przywiazuj takze wage do tonu swojego glosu – nawet sposob w jaki chodzisz ma ogromny wplyw na to, jak otoczenie cie odbiera.
• Rozglaszaj tylko dobre wiadomosci. Ludzie, ktorzy sie specjalizuja w sensacyjnych nowosciach na temat zwolnien z pracy, chorob, rozwodow itp. prawie zawsze mijaja sie z powodzeniem. Nie bierz z nich przykladu.
• Rozwijaj w sobie szacunek do wszystkich ludzi. Pamietaj, ze twoi podwladni zrobia dla ciebie znacznie wiecej jesli beda wiedziec, ze sie liczysz z ich zdaniem.
• Twoje zycie jest efektem twojego nastawienia do zycia. Warto wiec zainwestowac troche wiecej entuzjazmu nawet jesli nie przychodzi ci to latwo, bo jestes cicha i skryta osoba. Bedzie trudno na poczatku, ale zaangazuj sie i naucz sie „grac” role tej osoby, ktora chcialbys byc!

Autor: Wanda Loskot. Mieszka na stałe w USA, gdzie jest doradcą do spraw rozwoju biznesu. Odwiedź jej strony internetowe AkademiaSukcesu.com i SukcesTwojejFirmy, gdzie znajdziesz więcej podobnych artykułów – mozesz się tam nawet zapisać na bezpłatny Kurs Planowania Życia!

Zastanawiałaś się, czy uważnie słuchasz? Bez czytania w myślach, bez przerywania, oceniania, komentowania, zaprzeczania, niedowierzania i kłopotliwych pytań? Czy posiadłaś tę umiejętność?

Bez uważnego słuchania nie ma porozumienia, nie ma kontaktu. Często tak jesteśmy pochłonięci własnymi sprawami, że nie zauważamy treści nam przekazywanych. Ignorując partnera, zniechęcamy go do mówienia. Zdarza się też, że słuchając partnera, udajemy zainteresowanie, a w rzeczywistości myślimy o czymś innym. To przykre, ale prawdziwe.

Innym błędem popełnianym w akcie komunikacji jest wybiórcze słuchanie. Kierujemy się emocjami i dopuszczamy do siebie tylko te informacje, które nam odpowiadają albo takie, które pomagają utwierdzić się w przyjętym przez nas przekonaniu. Kiedy mężczyzna stara się wytłumaczyć swojej partnerce, iż w sobotę nie może zabrać jej do restauracji, bo musi jechać na szkolenie, ale obiecuje, że na pewno zrobi to w następnym tygodniu, ona słyszy tylko: „moje szkolenie jest dla mnie ważniejsze niż Ty”. Ważne jest, by słuchać uważnie, co mówią do nas inni, bo dzięki temu unikniemy nieporozumień.

Dlatego daj mu się wygadać. Nie przerywaj. Dowiesz się dzięki temu wszystkiego, czego by nie powiedział, gdybyś zarzuciła go pytaniami. Zwierzy Ci się ze swoich marzeń. Tylko musisz zachęcić go do mówienia. Dzięki temu możesz lepiej go poznać. No i on nie będzie oglądał się za innymi, które chętnie go wysłuchają. Ciesz się, że się przed Tobą otwiera.

Mężczyźni uwielbiają się popisywać. Dlatego potrzebna jest im świadomość, że potrafią czegoś nauczyć kobietę. Rozmawiając z partnerem, patrz mu uważnie w oczy, od czasu do czasu zadaj pytanie. W ten sposób dajesz sygnał, że fascynuje Cię i temat, i sam rozmówca. Okazuj szacunek partnerowi – nie przerywaj brutalnie jego wypowiedzi, nie walcz z jego poglądami, lecz staraj się je najpierw poznać.

Ważny jest też język ciała – nie można tylko słuchać, ale trzeba pokazywać rozmówcy, że go słuchamy poprzez takie zachowania niewerbalne, jak utrzymywanie odpowiedniego kontaktu wzrokowego, okazywanie zainteresowania postawą ciała, gestami, mimiką (nie ziewaj, nie dłub w uchu, nie wychodź w trakcie rozmowy!).

Jeszcze przed rozpoczęciem rozmowy musimy sobie uświadomić, że już w momencie rozpoczęcia dyskusji z partnerem jak gdyby zobowiązujemy się do wysłuchania jego kontrargumentów. W myśl powiedzenia: „nie chcesz słuchać, nie dawaj powodu do mówienia”.

Autor: Dominika Kukuła.