Amerykański praktyk i badacz w zakresie szybkiego czytania, Paul R. Scheele, dzieli proces czytania na dwa podstawowe rodzaje:

Czytanie linearne, inaczej zwane także elementarnym. Średnia prędkość dla tego rodzaju czytania to 220 słów na minutę. Górna granica to 400 słów na minutę. Mniej niż 1% ogółu ludzi czytających czyta szybciej niż górna granica czytania linearnego.

Czytanie linearne charakteryzuje czytanie wszystkiego jeden raz, ale w całości, od pierwszej do ostatniej litery. Taki sposób czytania wymusza wręcz identyczną szybkość czytania każdego rodzaju tekstu, co z kolei przekłada się na wysoki poziom rozumienia czytanego tekstu i jego zapamiętywania już w czasie samego czytania. Czytelnik linearny odczuwa dyskomfort, jeśli opuści (nie przeczyta) pewnych fragmentów czytanego tekstu.

Potrzebnymi umiejętnościami do czytania linearnego są: znajomość liter, głosek, sylab oraz słów, a także umiejętność składania poszczególnych części zdaniowych w pełne zdanie. Czytelnika linearnego ogranicza mała szybkość czytania, koncentrowanie się na szczegółach, wąskie pole widzenia, opieranie się tylko na wykorzystywaniu lewej półkuli mózgowej, zdolność do przyswojenia sobie ograniczonej ilości informacji w jednostce czasu.

Czytanie holistyczne. Przeciętna szybkość tego rodzaju czytania to od 300 do 3000 słów na minutę.

Ten rodzaj czytania charakteryzuje się:
1. czytaniem celowym, z ustalonymi priorytetami i świadomością, po co czyta się dany tekst;
2. każdorazowym dostosowaniem szybkości czytania do rodzaju, typu i struktury czytanego tekstu;
3. kilkakrotnym czytaniem określonych fragmentów zawierających szczególnie istotne — z punktu widzenia celu, dla którego dana pozycja jest w ogóle czytana — informacje;
4. ogólną elastycznością czytelnika, którą charakteryzuje umiejętność odróżnienia ważnych fragmentów tekstu od nieistotnych, pomijanie tych nieważnych fragmentów tekstu, a także całych tekstów, oraz czytaniem w myśl zasady przechodzenia od ogółu do szczegółu (o czym już wcześniej była mowa).

Czytanie holistyczne wymaga następujących umiejętności: pomijania nieważnych fragmentów czytanych tekstów, dokonywania przeglądów, ustalania celu i priorytetów w czytaniu, stosowania technik pamięciowych do zapamiętywania informacji z czytanych tekstów, częstego powracania do już przeczytanych tekstów w celu przypomnienia i utrwalenia zapamiętanych informacji.

Autor: Paweł Sygnowski, zajmuje się tworzeniem profesjonalnych rozwiązań edukacyjnych. Specjalista od technik szybkiego czytania i szybkiej nauki. Powyższy tekst jest fragmentem książki Metody i techniki szybkiego czytania.

Zdawałoby się, że czytać każdy potrafi. W końcu przecież w naszym kraju nie istnieje zjawisko analfabetyzmu. Jednakże pytanie nie powinno brzmieć: „Czy potrafisz czytać?”, ale „Jak to robisz?”.

Doświadczenia, które swoje źródło znajdują w codziennej obserwacji ludzi czytających, prowadzą do wcale niewesołych wniosków. Nie dość, że istnieje w miarę stały odsetek ludzi, którzy skarżą się na trudności napotykane w czasie czytania, to jeszcze w dodatku ten odsetek rośnie.

Analizując problemy podawane przez ludzi utrzymujących, że mają problemy z czytaniem, możemy sprowadzić je do dwóch kategorii:

• wewnętrzne — są to problemy związane generalnie z samym czytaniem oraz osobą czytającego;
• zewnętrzne — to są problemy związane z otoczeniem, w którym odbywa się proces czytania.

Co ciekawe, duża część czytelników nawet nie zdaje sobie sprawy z popełnianych przez siebie błędów. Prawdopodobnie to właśnie stąd bierze się negowanie możliwości zwiększenia szybkości czytania do ponad 500 słów na minutę. Komuś, kto czyta aktualnie 200 słów na minutę — co uznaje się za przeciętną prędkość czytania — zwiększenie swojej prędkości o ponad 150% może i wydaje się być czynem graniczącym z pojęciem cudu.

Bo i co to znaczy, że ktoś szybko czyta? Czy mamy tutaj na myśli, że ktoś potrafi szybko „przemykać” wzrokiem po kartce papieru, czy mamy raczej pewne połączenie dwóch umiejętności: właśnie tego szybkiego „przemykania” oraz rozumienia „czytanego” w ten sposób tekstu? W końcu co Ci z tego, że szybko „czytasz”, skoro nic z tego nie rozumiesz? Jest to zupełnie pozbawione sensu, tak jakbyś czytał po to tylko, aby czytać, aby coś robić, gdyż żadnego praktycznego efektu z tego nie masz. Dopiero mieszanina efektywnego podejścia do samej lektury, krótkiego czasu samej lektury oraz zmaksymalizowanie stopnia rozumienia czytanego tekstu daje pojęcie, czym jest dla współczesnego człowieka szybkie czytanie.

Śledząc klasyczne definicje czytania, widzimy wyraźnie, że nie obejmują one tych elementów razem. Dopiero nowa definicja czytania, oparta na tych elementach, zdaje się być bliższa prawdy.

Odpowiednia definicja czytania

Typowe definicje czytania to „rozumienie informacji, którą zamierzał przekazać autor”, „przyswajanie słowa pisanego” lub „zdobywanie informacji przekazanych w formie druku”. Każda z nich obejmuje jedynie cześć procesu czytania. Dokładna definicja powinna uwzględniać cały zakres umiejętności czytania. Stąd już tylko krok do nowoczesnej definicji czytania.

Opierając się na najnowszych informacjach na temat budowy oraz funkcjonowania mózgu ludzkiego, czytanie można zdefiniować jako 7-częściowy proces składający się z następujących etapów:

1. Rozpoznawanie.
Czytelnik rozpoznaje litery alfabetu. Etap ten zachodzi natychmiast przed rozpoczęciem fizycznej czynności czytania.

2. Asymilacja.
Proces fizyczny, w trakcie którego światło odbija się od zapisanego słowa, jest przechwytywane przez oko, a następnie przez nerw wzrokowy przesyłane do mózgu.

3. Integracja wewnętrzna.
Odpowiednik zrozumienia podstawowego, odnoszący się do łączenia odczytywanych informacji z innymi, poznanymi wcześniej w trakcie lektury.

4. Integracja zewnętrzna.
Proces, w trakcie którego łączymy całą swoją dotychczasową wiedzę z tym, co aktualnie czytamy.

5. Przechowywanie.
Można to ująć metaforycznie jako magazyn informacji.

6. Gotowość i trwałość pamięci.
Umiejętność wydobycia z „magazynu” tego, co jest nam w danej chwili potrzebne.

7. Komunikowanie się.
Natychmiastowe lub późniejsze spożytkowanie zdobytej informacji.

Autor: Paweł Sygnowski, zajmuje się tworzeniem profesjonalnych rozwiązań edukacyjnych. Specjalista od technik szybkiego czytania i szybkiej nauki. Powyższy tekst jest fragmentem książki Metody i techniki szybkiego czytania.

Dlaczego to takie ważne i co praktycznie z tego prawa wynika dla przeciętnego czytelnika? Przekładając prawo Moore’a na słownictwo czytelnicze, można by powiedzieć, że co każde 18–24 miesiące podwaja się liczba informacji, które musisz przyswoić dla osiągnięcia określonego celu (np. praca zawodowa, obsługa danego urządzenia, zdobycie nowej umiejętności itp.). Mówiąc jeszcze inaczej: co roku podwaja się liczba książek, które należy przeczytać, aby być na bieżąco. Jeszcze inaczej i skrótowo można to porównać do absolutnego zalewu informacji.

Tenże zalew informacji jest jednym z wyznaczników obecnego czasu i w prostej zależności jest wynikiem nieustannego rozwoju zarówno nauki, jak i techniki. Słowo pisane, a co za tym idzie — samo czytanie, jest jednym z głównych i najważniejszych kanałów przekazywania oraz zdobywania informacji. W związku z ich zalewem ten kanał jest obecnie bardzo mocno przeciążony.

Aby to uświadomić, warto przytoczyć za Zdzisławem Szkutnikiem2, że corocznie drukuje się na świecie ponad 7 miliardów stronic, w tym 250 tysięcy tytułów książek i 4 miliony artykułów naukowo-technicznych. Natomiast ogólną liczbę istniejących na świecie książek ocenia się na około 800 milionów. Dla porównania — największe polskie biblioteki mają nie więcej niż 4–6 milionów tomów.

Szybki postęp w nauce i technice sprawia, że co roku około 10% informacji dezaktualizuje się — szybciej w naukach ścisłych, wolniej w humanistycznych. Absolwent wyższej uczelni traci średnio po pięciu latach ponad połowę wiedzy uzyskanej w czasie studiów. Każdy specjalista chcący śledzić na bieżąco postęp wiedzy w danej dyscyplinie musi czytać od 10 do 15 razy więcej aniżeli 30–40 lat temu.

Z powyższego wywodu można wysnuć bardzo prosty wniosek, że obecnie nie jest ważne, czy chcesz, czy nie chcesz czytać, aby zdobywać nowe informacje. Ty już po prostu musisz to robić — i cały czas pamiętaj, że każdego roku tych książek do przeczytania jest dwa razy więcej niż w roku wcześniejszym.

Jednakże przyjmuje się, że przeciętnie człowiek jest w stanie przeczytać w ciągu całego swojego życia nie więcej niż 3 tysiące książek (przy założeniu, że czyta co najmniej 50 stron dziennie, z szybkością 200–300 słów na minutę — taka też jest średnia prędkość czytania przeciętnego dorosłego człowieka).

Proszę się przez moment zastanowić, co by się stało, gdyby tę prędkość czytania zwiększyć dwukrotnie? Trzykrotnie? Pięciokrotnie? To zdecydowanie jest możliwe, gdyż większość z czytających robi to na poziomie ucznia szkoły podstawowej, który dopiero co nauczył się czytać.

Jeśli masz zamiar w jakiś planowy i sensowny sposób chociaż spróbować poradzić sobie z otaczającym Cię zalewem informacji, to nie masz wyboru: konieczność zwiększenia szybkości czytania jest naturalną konsekwencją działania prawa Moore’a we współczesnym świecie.

Autor: Paweł Sygnowski, zajmuje się tworzeniem profesjonalnych rozwiązań edukacyjnych. Specjalista od technik szybkiego czytania i szybkiej nauki. Powyższy tekst jest fragmentem książki Metody i techniki szybkiego czytania.

Oto praktyczne wskazówki, które są bardzo pomocne przy nauce języka angielskiego w świecie biznesu. Są to wskazówki i porady stosowane z pomyślnością przez wielu wykwalifikowanych polskich i zagranicznych wykładowców oraz nauczycieli języka angielskiego.

Staraj się wykorzystać każdą okazję do tego, aby ćwiczyć język angielski. Mów jak najwięcej w tym języku. Czytaj dialogi, a następnie sam próbuj je odtworzyć (nawet jeśli nie masz z kim porozmawiać po angielsku – mów sam/sama do siebie). Należy przeznaczyć przynajmniej pół godziny dziennie na komunikowanie się wyłącznie w tym języku, aby osiągnąć sukces w krótkim okresie nauki. Spróbuj razem z zaufanym pracownikiem wykorzystać przerwy, wspólne spotkania na rozmowy po angielsku.

Słuchanie muzyki pomaga przyswoić rytm i intonację języka mówionego (nawet jeśli chodzi o język w biznesie). Podczas
słuchania skup się uważnie i spróbuj wychwycić wyrazy, które kojarzą Ci się z biznesem.

Oglądanie telewizji oraz słuchanie radia również ma duży wpływ na uczenie się języka i to bez wysiłku! Tak samo jak przy słuchaniu muzyki, postaraj się wychwycić słówka i wyrażenia biznesowe.

Aby zwiększyć zasób słownictwa, po prostu czytaj! Zaleca się wybrać to, co Państwa interesuje. Może to być czytanie literatury, gazet, stron internetowych, blogów w języku angielskim, itd. Oczywiście wszystko powinno być dostosowane do Państwa poziomu. Przedstawię Państwu bardzo dobry sposób na ćwiczenie czytania i mówienia w jednym. Spróbuj przeczytać tekst, a następnie (bez patrzenia do tekstu) opowiedz o tym, co wyczytałeś z tego tekstu. Mogą być to najbardziej kluczowe informacje. Jest to świetny sposób na to, aby poprawić swoje umiejętności mówienia i czytania. Wiele badań wskazało, że poligloci uczą się języków właśnie w taki sposób. Tak też uczył się wybitny niemiecki archeolog Heinrich Schliemann, który samodzielnie nauczył się 16 języków. Jak to robił? Codziennie dużo i głośno czytał w różnych językach. Często uczył się tekstów na pamięć. Poza tym również codziennie pisał wypracowania na rozmaite tematy. Jego korepetytorzy poprawiali go tylko pod względem wymowy oraz zasad gramatycznych. Na opanowanie języka w stopniu zadowalającym potrzebował tylko sześciu tygodni, a czasem nawet mniej. Może i Ty posłużysz się tą metodą w nauce języka, która jest przydatna nie tylko w biznesie.

Aby polepszyć proces pisana w języku angielskim bardzo dobrym pomysłem jest pisanie swojego dziennika, czy pamiętnika z życia w pracy, biurze, firmie. Dzięki temu możesz ćwiczyć wyuczone wyrazy i wyrażenia oraz utrwalić gramatyczne struktury zdań.

Stwórz listę słówek (najlepiej tematycznie) i porozkładaj je w swoim mieszkaniu. Robiąc spacery po mieszkaniu zapamiętasz więcej niż jesteś sobie w stanie to wyobrazić.

Rozmawiaj ze sobą w myślach w obcym języku. Nie martw się, że popełniasz błędy. Z czasem sam zaczniesz się kontrolować i poprawiać.

Podczas oglądania filmów nie martw się, że nie rozumiesz wszystkich słów. Spróbuj odgadywać ich znaczenie z intonacji głosu, kontekstu, mowy ciała aktorów. Spróbuj również powtarzać za aktorami niektóre słówka, a najlepiej całe zdania. Poprawi to w znacznym stopniu Twój akcent oraz wymowę.

Powtarzaj wyrażenia, słówka od 3 do 5 razy. Powtarzanie gwarantuje lepszą prędkość mówienia.

Najlepsze efekty Twojej nauki są wtedy, kiedy jesteś zrelaksowany. A więc wieczorem, po pracy posłuchaj muzyki
relaksującej. Nie musisz jej słuchać świadomie. Wystarczy, że dzięki niej będziesz czuł się bardziej zrelaksowany.

Możesz od czasu do czasu zastosować prostą metodę tłumaczeń. Przeczytaj wyrażenie, następnie zasłoń je ręką i spróbuj przetłumaczyć.

Ucząc się zwrotów, słówek głośno je powtarzaj.

W drodze do pracy, w chwilach przerwy opisuj rzeczy, które widzisz, obrazki, reklamy, itp. Możesz to robić w myślach. Dzięki temu uczysz się myślenia w języku angielskim.

Wybierz jakiś wyraz związany z pracą, biznesem, a następnie poszukaj w Internecie zdań, w których on występuje. Wystarczy tylko, że je przeczytasz. W ten sposób zapamiętujesz ten wyraz lepiej, a dodatkowo możesz zawsze uzyskać pewne informacje z danej branży.

Autor: Anna Horochowik.

Czy chcesz zwiększyć szybkość swojego czytania co najmniej DWUKROTNIE?

Wiesz, że są osoby, które potrafią przeczytać 300-stronicową książkę w ciągu zaledwie kilkunastu minut i jednocześnie wiedzieć dokładnie o czym była ta książka? Nie jest łatwo osiągnąć taką szybkość, ale co powiesz na to, że w ciągu kilku dni, możesz zwiększyć swoją szybkość czytania DWUKROTNIE na dobry początek? Chcesz tego?

ZAPISZ SIĘ NA DARMOWY KURS TERAZ

Niniejszy e-book przeznaczony jest dla osób pracujących lub chcących pracować w firmach zagranicznych. Pokazuje i uczy jak posługiwać się językiem angielskim w pracy w firmie, ale i nie tylko. Książka uczy strategii i technik działania w każdej firmie zagranicznej, uczy jak rozmawiać przez telefon, prowadzić prezentacje, negocjować z klientami, kontaktować się z ludźmi w pracy, radzić sobie ze stresem, prowadzić korespondencję służbową i wiele innych, pożytecznych rzeczy.

Poszczególne rozdziały zawierają najczęściej używane w pracy zwroty i wyrażenia w języku angielskim, wraz ze słownictwem tematycznym. Dodatkowo książka zawiera wskazówki, jak się uczyć, aby sam proces uczenia przebiegał szybko i aby było widać tego efekty. Dzięki temu e-bookowi poznasz najlepsze sposoby na rozwiązanie tajników języka angielskiego w biznesie. Prawdopodobnie jest to pierwsza taka książka dla każdego poziomu uczenia się tego języka. Tak więc, z e-booka mogą korzystać osoby znające słabo angielski.

Proponuję Wam zastosować bardzo dobrą wskazówkę związaną z nauką z tego e-booka. Każdego dnia skup się tylko na jednym rozdziale i pracuj zgodnie z podanymi wskazówkami. Rozdziałów jest 8, tak więc po ośmiu dniach jesteś w stanie przejść całą książkę.

Potem możesz tylko szlifować ten język. Pracuj od poniedziałku do piątku przez min. 3 godz. (z przerwami), a po tygodniu zauważysz piorunujące efekty Twojej nauki. Osiągniesz stopień precyzji porozumiewania się w każdej pracy za granicą. Pracuj tylko sumiennie.

Niniejszy e-book przedstawia metody uczenia się, z których korzystają biznesmeni, właściciele firm, pracownicy z całego świata. Są to sprawdzone metody oraz wskazówki, których nie znajdziesz w żadnej innej książce. Książka jest przeznaczona również do samodzielnej nauki. A ma to dużo zalet: uczysz się, kiedy i gdzie chcesz, możesz zostać w domu, poświęcasz na nią tyle czasu, ile jesteś w stanie. Książka jest tak opracowana, że uczy myślenia.

W rozdziałach zadawane są pytania, na które sam musisz znaleźć odpowiedzi. Książka stanowi również doskonały materiał dla nauczycieli uczących języka angielskiego w biznesie.

I jeszcze jedno. W biznesie potrzebne są pewne cechy charakteru: cierpliwość, pracowitość, odwaga. Dzięki tej książce możesz wyrobić w sobie te cechy, czego Ci z całego serca życzę.

Ten e-book z pewnością pomoże Ci w zdobyciu dodatkowych umiejętności językowych oraz w zdobyciu wymarzonej pracy.

Autor: Anna Horochowik.

Historia opowiada o tym, jak Henry Ford został poproszony o poddanie się testowi przygotowanemu przez tak zwanych intelektualistów ze świata akademickiego. W wyznaczony dzień grupa tychże ludzi przybyła, aby przeprowadzić ustny test. Chcieli udowodnić, że Henry Ford jest nieukiem.

Test rozpoczął jeden z intelektualistów pytając Forda, jaka jest siła napięcia zwiniętej stali, której używał? Ford, nie znając odpowiedzi, sięgnął po jedną ze słuchawek telefonicznych na swoim biurku i poprosił wiceprezesa, który znał odpowiedź. Wiceprezes wszedł, Henry Ford zadał mu pytanie, które postawiono mu wcześniej, a ten na nie odpowiedział.

Następna mądra osoba zadała kolejne pytanie i Ford znów, nie znając odpowiedzi, poprosił kogoś innego ze swoich pracowników, który znał odpowiedź.

Proces się powtarzał, aż w końcu jeden z intelektualistów wykrzyknął: „No widzi pan, to dowodzi, że jest pan nieukiem. Nie zna pan odpowiedzi na żadne z pytań”. Henry Ford odpowiedział: „Ja nie znam odpowiedzi, ponieważ nie potrzebuję zaprzątać mojej głowy odpowiedziami, których wy poszukujecie. Zatrudniłem zdolnych ludzi z waszych szkół, którzy zapamiętali odpowiedzi na pytania, których oczekiwaliście ode mnie. Moja praca nie polega na zapamiętywaniu informacji, które wy uważacie za przejaw inteligencji. Moja praca polega na trzymaniu mojego umysłu z dala od takich informacji, abym mógł myśleć”.

Po wygłoszeniu tej opinii poprosił tych wszystkich mądrych ludzi ze świata akademickiego o wyjście.

Zastanów się. Gdybyśmy poszukali najbogatszych i najszczęśliwszych ludzi na świecie, to czy byliby to ludzie, którzy skończyli najlepsze uniwersytety? Czy byliby to ludzie, którzy posiadają najgłębszą wiedzę? Oczywiście, że nie. Tak naprawdę nie ma znaczenia czy skończyłeś studia czy nie. Studia otwierają Ci pewne furtki w życiu, ale nie są miernikiem Twojego szczęścia. Mam znajomych, którzy pokończyli znane uniwersytety i są albo bezrobotni, albo pracują w bardzo słabych firmach, męcząc się tam. Z pewnością nie są szczęśliwi. Co ich tam trzyma? Strach. Strach przed brakiem pieniędzy. Strach przed tym, że nie znajdą innej pracy.

Opowiem Ci jeszcze o pewnym paradoksie. Kiedyś słyszałem o takim stwierdzeniu, że trójkowi uczniowie radzą sobie lepiej niż czwórkowi i piątkowi. Dlaczego? Otóż Ci najbardziej wykształceni, z najlepszymi ocenami (piątkami) zostają profesorami, doktorami uniwersytetów. Ci z gorszymi ocenami (czwórkami) znajdują zatrudnienie w firmach. Natomiast Ci najsłabsi (z trójkami) nie mogą znaleźć pracy, więc zakładają własne firmy i zatrudniają tych czwórkowych, których wyedukowali Ci piątkowi. U mnie na studiach było podobnie. Ci najlepsi byli prawdziwymi „mózgami”. Wiedzieli wszystko, znali wszystkie terminy egzaminów. Tylko po co zaprzątać sobie takimi rzeczami głowę. Kiedyś dostałem sms’a od koleżanki o następującej treści:

„Hejka, jak idzie nauka na egzamin?”

No to ja się zastanawiam na jaki egzamin? Myślę sobie, na większość zajęć chodziłem, ale może coś przegapiłem. Odpisałem z zapytaniem o jaki egzamin chodzi. Dostałem odpowiedź, że na ten egzamin za 3 tygodnie no i zdziwiłem się trochę. Z reguły uczyłem się do egzaminu dzień wcześniej. Po prostu nie lubiłem wkuwać rzeczy, które mnie nie interesowały. Rozwijałem się za to w innych dziedzinach, czytałem mnóstwo książek, słuchałem nagrań audio o rzeczach, które mnie naprawdę interesowały.

Jeśli Cię coś pasjonuje, to nie ważne czy będziesz to studiował na uniwersytecie czy w domu. Możesz zdobyć odpowiednią wiedzę z wielu innych źródeł. Będziesz lepszy od wielu absolwentów nawet najlepszego uniwersytetu, ponieważ odróżni Cię od nich niezwykle istotna rzecz. Ty będziesz robił to po prostu z pasji, podczas gdy inni pójdą na studia, bo im ktoś tak kazał, albo nie wiedzieli co mają ze sobą zrobić.

Zastanów się. Jeśli brakuje rąk do pracy w jakiejś dziedzinie, mówi się: studiuj to, będziesz dużo zarabiał. Jakiś czas temu mówiono: informatycy – to przyszłość, potem marketing, następnie psychologia… a dziś gdy piszę te słowa przyszłością jest automatyka i robotyka. To normalne. Zgodnie z prawami ekonomii – im mniej ludzi jest do pracy w danej dziedzinie tym lepiej są opłacani, ponieważ pracodawcy nie mają dużego pola manewru. Ale gdy wychodzi cała fala wykształconych studentów – informatyków, specjalistów od marketingu, psychologów – to okazuje się, że pracy zaczyna brakować, bo wykształciło się zbyt dużo osób w tej tematyce. Moda na kierunek szybko się zmienia. Nie wiem czy wiesz, ale słowo studia (z łac. studium) oznacza skłonność, zamiłowanie, ulubione zajęcie, pasję. Prawdziwa rada, jaką mogę Ci udzielić – studiuj to, co Cię pasjonuje, a nie to, na co jest moda.

Autor: Arkadiusz Podlaski. Niniejszy artykuł jest fragmentem książki „Twoja droga do sukcesu„. Odkryj w jaki sposób najpewniej dotrzeć do sukcesu.

Pierwszy sposób:
Wybierasz sobie dwa punkty. Jeden powinien być blisko oczu, np. 15 cm przed nimi, tak, aby złapać ostrość patrząc na niego i wyraźnie go widzieć. Może to być palec wskazujący lub plama na szybie. Drugi punkt powinien być oddalony od nas o wiele kilometrów, np. jakaś góra, las, budynek, drzewo… Teraz, gdy już masz dwa punkty, to zaczynasz skupiać swój wzrok na bliższym punkcie, a zaraz na tym oddalony skakając z jednego na drugi. Raz jeden punkt, a za sekundę drugi punkt. Robisz tak do moment rozluźnienia oczu.

Drugi sposób:
Oko posiada pewien czuły na dotyk punkt, który masując przynosi ogromną ulgę. Ten punk znajduje się w kąciku oka od strony nosa. Łączy ze sobą dwa kanaliki łzowe. Masując to miejsce delikatnie palcem sprawiamy sobie wiele przyjemności i relaksujemy oko. Długość masowania zależy od nas, czyli od zmęczenia oka, od chęci masowania, od czasu, jaki masowanie sprawia nam przyjemność.

Obydwa te sposoby można wykonywać zawsze i w każdej sytuacji, gdy tylko poczujemy taką potrzebę i najdzie nas na to ochota.

BONUS

A to jeszcze jeden dodatkowy sposób, który nie dość, że relaksuje oczy, to przyczynia się do odprężenia całego ciała. Ten sposób jest wydawało by się banalnie prosty, ale niektórym może sprawić nieco problemów.

Zaczyna się go od zamknięcia oczu. Gdy już są zamknięte, to skupiamy się na nich i uśmiechamy się wewnętrznym uśmiechem. Ja gdy się zaczynam uśmiechać do moich oczu, to automatycznie uśmiecha się również moja cała buzia :)

Wewnętrzny uśmiech do własnych oczu sprawia, że rozluźnia się nasze ciało, ponieważ oczy są połączone z Nerwowym układem autonomicznym, który to unerwia wszystkie narządy wewnętrzne naszego ciała. Tak więc rozluźnienie zaczyna się w oczach i rozchodzi się po całym naszym ciele.

Autor: Tomasz Kaczmarzyk.

Wiadomo, że kochamy nasze zwierzaki i często trudno jest nam się z nimi rozstać chociaż na chwilę, gdyż lubimy mieć na nie oko, żeby przypadkiem czegoś nie przeskrobały. Nie jest to jednak dobre dla naszej koncentracji. Jak już zabierasz się za koncentrowanie, to najlepiej umieść swoje zwierzaki w takim miejscu, w którym nie będziesz ich widział, ani słyszał. Tę chwilę bez nich wytrzymasz bez problemu, a szybko odczujesz pozytywne efekty takiego rozwiązania.

E) NIEODPOWIEDNIA TEMPERATURA

W pomieszczeniu, w którym pracujesz musi panować odpowiednia temperatura. Nie może być ani za gorąco, ani za zimno. Gorąca temperatura rozleniwia Twój umysł, a zimna koncentruje i skupia go na danej czynności. Ponadto Twój umysł zużywa ok. 20% tlenu pobieranego przez Twój organizm. Dlatego też należy uczyć się w pomieszczeniu o temperaturze pokojowej – przy czym, jest to pojęcie względne, którego wykładnia może ulegać zmianie w zależności od indywidualnego przypadku – dobrze wywietrzonym. Pracować przy uchylonym oknie (jeśli to możliwe), co zapewni nam stały dopływ tlenu oraz w czasie przerw w pracy (o czym sobie jeszcze dokładnie powiemy) wietrzyć pomieszczenie.

F) TO NA CZYM SIEDZISZ, TEŻ MA ZNACZENIE

Wygodna kanapa, fotel, czy łóżko nie służą do pracy i nauki, a raczej przywołują w nas uczucia wypoczynku i relaksu. Dlatego jeśli masz wybór, to wybieraj pracę przy biurku i siedź wyprostowany – taka pozycja sprzyja skupieniu i koncentracji (przypomnij sobie jak siedzą i pracują prawdziwe sekretarki). Rzecz jasna taka pozycja na dłuższą metę jest męcząca, dlatego też należy robić odpowiednie przerwy na rozruszanie mięśni, dotlenienie organizmu oraz przewietrzenie całego pomieszczenia, w którym się koncentrujesz.

G) HAŁAS

Wszelki hałas jest wrogiem koncentracji. O radiu, telewizji i telefonie już sobie powiedzieliśmy. Teraz pora na hałas współpracowników oraz zgiełk uliczny. Wyeliminuj to pierwsze poprzez zwrócenie im uwagi na fakt, że właśnie pracujesz i potrzebujesz ciszy. To nie zawsze się sprawdza, więc możesz ich po prostu odpowiednio wcześniej poinformować, że w tym, a w tym czasie będziesz pracował nad ważnym projektem i dlatego też potrzebujesz do tego bezwzględnej ciszy i spokoju.

Z kolei hałas uliczny wyeliminuj poprzez przebywanie w odpowiednim pomieszczeniu albo po prostu zamknij okno, co jednak
stoi w sprzeczności z sugestią, aby pracować przy uchylonym oknie ze względu na dopływ tlenu. W takim wypadku dbaj o to, aby często wietrzyć pomieszczenie w czasie przerw w pracy.

H) OZDOBY NA ŚCIANACH

W pomieszczeniach wielu osób można spotkać różne rzeczy na ścianach. Zwykle są to: plakaty, obrazy, napisy, cytaty, mapy, zdjęcia, wyklejanki itp. Ich główną rolą jest dekoracja, a więc upiększenie samej ściany oraz całego pomieszczenia. Niestety, większość z tych rzeczy ma również bardzo dużo cech przyciągających Twoją uwagę i z tego powodu skoncentrowanie się w takim pomieszczeniu na czymś innym niż te wszystkie ozdoby, może być bardzo trudne.

Oczywiście, po pewnym czasie człowiek przyzwyczaja się do tego wszystkiego i przestaje zwracać na to uwagę, ale po co sobie dodatkowo utrudniać życie. Najlepiej jest ozdobić ścianę czymś, co przypomni Ci dlaczego i po co właściwie przebywasz w tym pomieszczeniu, a najlepiej jak jeszcze zmotywuje Cię to do zdwojonego wysiłku. Jeśli nie masz takiej możliwości, to po prostu pracuj zwrócony bokiem lub najlepiej tyłem do tych wszystkich ozdób.

I) PRACUJ TAM, GDZIE SIĘ DOBRZE CZUJESZ

Jeśli pracujesz w miejscu, którego nie lubisz, to całkiem prawdopodobne, że będziesz koncentrował się na tym, dlaczego nie
lubisz tego pomieszczenia i biadał nad tym, dlaczego musisz w nim właśnie pracować. To skutecznie przeszkadza, a nawet może całkowicie uniemożliwić efektywną pracę. Dlatego: jeśli już musisz, to pracuj tylko w tym pomieszczeniu, które TY lubisz. Każdy z nas jest inny i dla każdego może, a nawet powinno to być, z różnych względów inne pomieszczenie.

Pamiętaj, że psychiczny komfort, który czujesz w miejscu, które lubisz nie tylko pomoże Ci się skoncentrować, ale i samo
przez się znacznie uprości Twoją pracę, a więc wykorzystaj to.

J) UWAŻAJ NA POMIESZCZENIA PRZEZNACZONE DO CZEGOŚ INNEGO

Praca w kuchni, sypialni, w holu itp. nie musi być wcale najlepszym pomysłem. Jeśli nie są to Twoje ulubione miejsca (patrz punkt wyżej), to najprawdopodobniej przebywając w nich będziesz myślał o czymś innym. Będąc w kuchni będziesz się zastanawiał co tam dobrego do jedzenia i picia masz w lodówce i dlaczego by tego właśnie teraz nie skonsumować.

W sypialni możesz czuć się rozleniwiony i zaczniesz koncentrować się na kwestii za ile godzin powinieneś pójść spać itp. Słowem przebywając w miejscach, które generalnie służą i które używasz do czegoś innego niż Twoja aktualna aktywność, utrudniasz sobie skoncentrowanie się na właściwej robocie.

Oczywiście, nie ma tutaj złotych reguł i sytuacja każdego z nas jest inna, ale jeśli w Twoim przypadku jest tak, jak tutaj
opisałem, to pod żadnym pozorem nie pracuj w takich pomieszczeniach.

PODSUMOWANIE

Na tym zakończę przegląd tych czynników Twojego otoczenia, które mogą bardzo skutecznie utrudnić, a nawet uniemożliwić skoncentrowanie się na Twojej pracy. Nie jest to z całą pewnością pełna lista, zawiera ona jednak te najpowszechniej występujące składniki, które najprawdopodobniej występują także w Twoim otoczeniu. Jednakże istnieje możliwość, że w Twoim indywidualnym przypadku sytuacja wygląda na tyle odmiennie, że spośród wymienionych przeze mnie składników, znajdujesz mało, lub zgoła prawie wcale, z którymi masz problem.

W takiej sytuacji pozostaje Ci dokonanie samodzielnej analizy oraz zbudowanie rozwiązania swojego problemu na bazie podanych przeze mnie rozwiązań odnośnie innych czynników (te rozwiązania znajdziesz w kolejnym rozdziale). Przy tym należy kierować się intuicją oraz zdrowym rozsądkiem.

Jak sam zapewne zauważyłeś, wiedza o Twoim otoczeniu nie jest wcale czymś nadzwyczajnym i słusznie może Ci się wydawać, że przecież już to wszystko doskonale wiesz, ale to jednak pozory, które mają to do siebie, że zwykle mylą. Właśnie ta wiedza jest szalenie istotna, a wręcz fundamentalna i niezbędna do tego, aby w ogóle móc się skoncentrować.

Co z tego, że znasz wszelkie możliwe techniki koncentrowania się, skoro musisz przebywać w dusznym, hałaśliwym pomieszczeniu, a Twoją pracę co chwila coś przerywa, a bo to dzwoni telefon, a to leci ulubiony program w TV, ulubiona piosenka w radio itp.

Najzdrowsze podejście do swojego otoczenia, to traktowanie całej wiedzy na ten temat, jako początek Twojej przygody z koncentrowaniem się. Jeśli nie wykorzystasz tej wiedzy, aby sprawić, żeby Twoje otoczenie pomagało Ci w tym, a nie przeszkadzało, to cała Twoja dalsza praca nie ma większego sensu.

Cały sekret zawiera się w tym, aby to zrobić, czyli zastosować tę wiedzę, którą właśnie nabyłeś w praktyce. Jeśli to zrobisz, niemalże połowę drogi masz już za sobą, a jeżeli nie, to stoisz w miejscu, a wiadomo, że kto stoi w miejscu, ten się cofa.

Autor: Paweł Sygnowski. Artykuł ten jest darmowym fragmentem publikacji Zabójcza koncentracja. Poznaj techniki koncentracji, dzięki którym osiągniesz sukces we wszystkim co robisz.

Zaczynamy od rozpatrzenia zagadnienia stworzenia sobie samemu odpowiednich warunków, które w ogóle umożliwią Ci skoncentrowanie się. Często jest tak, że ktoś faktycznie wie, jak się skoncentrować – w tym znaczeniu, że zna określone techniki koncentrowania się – ale sam sabotuje swoje wysiłki poprzez działanie w nieodpowiednich warunkach. Dlatego też zanim zaczniesz pracę nad samym sobą w zakresie koncentrowania się, zwróć uwagę i zrób porządek z tym wszystkim, co jest wokół Ciebie, a więc ze swoim otoczeniem.

Jak już stworzysz – poprzez uporządkowanie swojego otoczenia – solidny fundament dla koncentracji, przyjdzie kolej na zrobienie porządku z Twoim wnętrzem, gdyż poprzez określone działania – zwykle nawet nieświadome – sam skazujesz się na porażkę. A więc zabieramy się za zlokalizowanie oraz wyeliminowanie wszystkich czynników występujących lub mogących występować w Twoim otoczeniu, które zwyczajnie przeszkadzają skoncentrować się.

2. TWOJE OTOCZENIE.

Zaczynasz pracować w swoim pokoju albo uczyć się do ważnego egzaminu i … jednocześnie słuchasz głośnej muzyki płynącej z radia, Twój brat gra w grę video, dzwoni telefon, telewizor włączony na jakiś kanał muzyczny wydaje głośne dźwięki i w dodatku Twój pies biega po pokoju, głośno szczeka i widocznie próbuje Cię wciągnąć do swojej zabawy.

Czy w takich warunkach masz jakiekolwiek szanse na skoncentrowanie się na swojej pracy? Oczywiście, że NIE, a więc po przeczytaniu tego rozdziału przypatrz się krytycznie swojemu otoczeniu, gdyż tam może kryć się klucz do sukcesu na drodze ku skutecznej koncentracji.

Poniżej znajdziesz listę najpowszechniej występujących negatywnych składników Twojego otoczenia, które skutecznie
uniemożliwiają skoncentrowanie się:

A) TELEWIZJA + RADIO = WSZELKIE MOŻLIWE MEDIA

Audycje radiowe oraz telewizyjne skonstruowane są w pewien określony sposób, który w największym stopniu gwarantuje spełnienie podstawowego celu każdej audycji. Chodzi tutaj, aby jak najwięcej określonych osób słuchało właśnie tego radia i/lub oglądało ten określony kanał telewizyjny.

Dlaczego?

Im większa słuchalność danego radia (czyli im więcej ludzi go słucha), im większa oglądalność danego programu telewizyjnego (czyli im więcej ludzi go ogląda), tym samym więcej potencjalnych odbiorców reklam w czasie trwania danej audycji, a to oznacza możliwość podyktowania większych cen za czas antenowy dla reklamodawców oraz ich większe zainteresowanie wykupieniem tego czasu reklamowego. Słowem: im więcej osób słucha danego radia, ogląda dany kanał telewizyjny, tym większy zysk dla tego radia/kanału telewizyjnego.

W jaki sposób radio/telewizja usiłuje (co udaje się im zwykle z powodzeniem, prawda?) przyciągnąć Twoją uwagę? Na przykład poprzez: nadawanie popularnych przebojów, konkursy, rozmowy ze słuchaczami, wywiady ze znanymi osobami itp. Wszystko to ma jedno zadanie: przyciągnąć Twoją uwagę, sprawić, abyś słuchał/oglądał daną audycję. Dlatego też jeśli zamierzasz skoncentrować się na danej czynności, to musisz wyłączyć radio, telewizję. Nie ma innego rozwiązania.

Nie możesz jednocześnie uczyć się i słuchać radia/oglądać telewizji. Jeśli jednak naprawdę, naprawdę musisz się uczyć przy włączonym radiu/telewizorze, to najlepiej zrezygnuj w ogóle z całej tej nauki, bo żadnego pozytywnego efektu nie osiągniesz.

Pewnym rozwiązaniem dla osób, które nie potrafią skoncentrować się w ciszy, może być puszczenie sobie bardzo cicho jakieś spokojnej, instrumentalnej muzyki. Najlepsza jest muzyka barokowa (ale tylko i wyłącznie w tonacji durowej, która ma bardzo pozytywny wpływ na nasze ciało, obniża ciśnienie, puls, wprawia nas w stan relaksu, a to już przedsionek prawdziwej koncentracji).

B) TELEFON

Najlepiej go wyłączyć z sieci albo włączyć automatyczną sekretarkę. Pamiętaj, że odebranie jakiegokolwiek telefonu, oznacza
koniec Twojej koncentracji. Tak po prostu. Jeśli jednak musisz czekać na telefon z ważną informacją, to trudno.

C) ZŁE OŚWIETLENIE

Słabe światło, złe światło, brak odpowiedniego światła, złe oświetlenie, brak oświetlenia – wszystkie te czynniki potrafią skutecznie przeszkodzić Ci w nauce, pracy, czy wykonywaniu dowolnej czynności w porze wieczornej lub nocnej. Dlatego przede wszystkim należy dbać o nasze oczy. Pamiętaj, że światło to ich największy przyjaciel. Zwykle w czasie nauki, czy pracy musimy czytać i to nie tylko dużo, ale także szybko, więc warto wiedzieć, że najlepiej jest czytać przy dziennym świetle (ale nie bardzo mocnym i nie padającym prosto w oczy).

Stosowanie sztucznego oświetlenia wiąże się z kilkoma zasadami. Lampa na biurku powinna znajdować się z boku, po stronie tej ręki, którą nie piszesz. Może być nawet troszkę cofnięta. Jej światło musi padać tylko i wyłącznie w dół na czytany tekst, przy czym musi być na tyle silne, aby dokładnie oświetlało tekst, ale nie tak silne, aby wytwarzało poświatę, która skutecznie utrudnia czytanie.

Odpowiednia moc stosowanej żarówki w lampce, to 40 – 60 wat w zależności od indywidualnych potrzeb. Osobnego omówienia wymaga kwestia oświetlenia, która wywiera największy wpływ na zdrowie oczu, a co za tym idzie na samo czytanie oraz możliwości jego ulepszenia [Źródło: Szkutnik Z., Szybkie czytanie. Wskazówki metodyczne, Centrum Informacji Naukowej, Technicznej i Ekonomicznej. Materiały szkoleniowe nr 13, 1979].

Kilkugodzinne czytanie przy niewłaściwym oświetleniu może doprowadzić do trwałych zmian ocznych, takich jak np. zwężenie pola widzenia, niewydolność zbieżności i odchylenie osi widzenia.

Jakie są optymalne warunki oświetleniowe podczas długotrwałej pracy wzrokowej? Jeśli nie ma możliwości czytania przy dziennym świetle, należy posługiwać się dwoma źródłami sztucznego światła. Jedno z nich powinno równomiernie oświetlać cały pokój, co pozwoli uniknąć szkodliwych dla oczu kontrastów, drugie – oświetlać czytany tekst i stanowisko pracy.

Specjaliści zalecają, by dla miejsc, w których odbywa się długotrwałe czytanie, uwzględniać następujące zalecenia:

• Aby przygotować ogólne pole pracy wzrokowej należy przewidzieć podstawową powierzchnię pracy i drugorzędną powierzchnię pracy o zróżnicowanych wymiarach i oświetleniu. Powierzchnia blatu powinna być przy tym pozbawiona połysku i lekko zabarwiona.Unikać szkodliwego dla wzroku kontrastu luminancji (tj. ilości światła emitowanego lub odbijanego, np. przez kartkę papieru) na sąsiadujących ze sobą obszarach. Dążyć do takiego jej stopniowania, by podstawowa powierzchnia pracy miała luminancję największą, drugorzędna (tło) – mniejszą, a otoczenie – najmniejszą.
• Do długotrwałego czytania potrzeba więcej światła niż do czytania krótkotrwałego. Wydaje się, że optymalna wartość średniego natężenia oświetlenia podstawowej powierzchni pracy nie powinna być mniejsza od 500 lx, a dla drugorzędnej powierzchni – 200 lx, natomiast oświetlenie otoczenia – co najmniej 50 lx. Przyjmując te dane, bierze się za podstawę wiek – 40 lat. Dla osób 50 – 60-letnich wymagania rosną nawet dwu- lub trzykrotnie.
• Właściwy kierunek padania światła i uniknięcie niepożądanych cieni oraz odbić zapewni umieszczenie źródła światła z lewej strony czytelnika w odległości około 40 cm od brzegu blatu i środka podstawowej powierzchni pracy.
• W oprawach oświetlenia stosować wyłącznie żarówki.

Wraz ze wzrostem natężenia oświetlenia poprawia się też ostrość wzroku, ale tylko do pewnej granicy. Oświetlenie o natężeniu ponad 1000 lx (w słoneczny dzień wynosi np. przy oknie około 1500 lx), utrudnia pracę wzrokową na skutek tzw. olśnienia. Występuje ono wówczas, gdy w polu widzenia znajduje się nieodpowiednio osłonięte źródło światła lub lśniąca powierzchnia odbijająca światło (szklany blat, błyszczący papier książki). W każdym wypadku olśnienie przeszkadza w normalnej pracy oczu, wywołując ich zmęczenie i zmniejszenie zdolności rozróżniania szczegółów.

Badania laboratoryjne wykazały, że umieszczenie nieosłoniętego źródła światła na linii wzroku pod kątem 40° powoduje spadek względnej sprawności oczu o około 42 proc., a przy kącie 5° spadek o 84 proc. Aby uniknąć skutków tego zjawiska, warto stosować następujące środki zaradcze:

• rozmieszczać źródła światła tak, by kąt między linią wzroku, a linią padania promieni świetlnych nie był mniejszy niż 60°;
• zadbać, by w pomieszczeniu, w którym pracujemy, luminancja rozkładała się bez ostrych kontrastów;
• stosować przysłony na lampy;
• nie czytać na błyszczących blatach.

Autor: Paweł Sygnowski. Artykuł ten jest darmowym fragmentem publikacji Zabójcza koncentracja. Poznaj techniki koncentracji, dzięki którym osiągniesz sukces we wszystkim co robisz.